130:1 δ τν ναβαθμν τ Δαυιδ κριε οχ ψθη μου καρδα οδ μετεωρσθησαν ο φθαλμο μου οδ πορεθην ν μεγάλοις οδ ν θαυμασοις πρ μέ
130:2 ε μ ταπεινοφρνουν λλ ψωσα τν ψυχν μου ς τ πογεγαλακτισμένον π τν μητέρα ατο ς νταπδοσις π τν ψυχν μου
130:3 λπισάτω Ισραηλ π τν κριον π το νν κα ως το ανος