129:1 δ τν ναβαθμν κ βαθέων κέκραξά σε κριε
129:2 κριε εσάκουσον τς φωνς μου γενηθτω τ τά σου προσέχοντα ες τν φωνν τς δεσες μου
129:3 ν νομας παρατηρσ κριε κριε τς ποστσεται
129:5 νεκεν το νμου σου πέμεινά σε κριε πέμεινεν ψυχ μου ες τν λγον σου
129:6 λπισεν ψυχ μου π τν κριον π φυλακς πρωας μέχρι νυκτς π φυλακς πρωας λπισάτω Ισραηλ π τν κριον
129:7 τι παρ τ κυρ τ λεος κα πολλ παρ ατ λτρωσις
129:8 κα ατς λυτρσεται τν Ισραηλ κ πασν τν νομιν ατο