131:1 δ τν ναβαθμν μνσθητι κριε το Δαυιδ κα πάσης τς πρατητος ατο
131:2 ς μοσεν τ κυρ ηξατο τ θε Ιακωβ
131:3 ε εσελεσομαι ες σκνωμα οκου μου ε ναβσομαι π κλνης στρωμνς μου
131:4 ε δσω πνον τος φθαλμος μου κα τος βλεφάροις μου νυσταγμν κα νάπαυσιν τος κροτάφοις μου
131:5 ως ο ερω τπον τ κυρ σκνωμα τ θε Ιακωβ
131:6 δο κοσαμεν ατν ν Εφραθα ερομεν ατν ν τος πεδοις το δρυμο
131:7 εσελευσμεθα ες τ σκηνματα ατο προσκυνσομεν ες τν τπον ο στησαν ο πδες ατο
131:8 νάστηθι κριε ες τν νάπαυσν σου σ κα κιβωτς το γιάσματς σου
131:9 ο ερες σου νδσονται δικαιοσνην κα ο σιο σου γαλλιάσονται
131:10 νεκεν Δαυιδ το δολου σου μ ποστρέψς τ πρσωπον το χριστο σου
131:11 μοσεν κριος τ Δαυιδ λθειαν κα ο μ θετσει ατν κ καρπο τς κοιλας σου θσομαι π τν θρνον σου
131:12 ν φυλάξωνται ο υο σου τν διαθκην μου κα τ μαρτριά μου τατα διδάξω ατος κα ο υο ατν ως το ανος καθιονται π το θρνου σου
131:13 τι ξελέξατο κριος τν Σιων ρετσατο ατν ες κατοικαν αυτ
131:14 ατη κατάπαυσς μου ες ανα ανος δε κατοικσω τι ρετισάμην ατν
131:15 τν θραν ατς ελογν ελογσω τος πτωχος ατς χορτάσω ρτων
131:16 τος ερες ατς νδσω σωτηραν κα ο σιοι ατς γαλλιάσει γαλλιάσονται
131:17 κε ξανατελ κέρας τ Δαυιδ τομασα λχνον τ χριστ μου
131:18 τος χθρος ατο νδσω ασχνην π δ ατν ξανθσει τ γασμά μου