143:1 τ Δαυιδ πρς τν Γολιαδ ελογητς κριος θες μου διδάσκων τς χεράς μου ες παράταξιν τος δακτλους μου ες πλεμον
143:2 λες μου κα καταφυγ μου ντιλμπτωρ μου κα στης μου περασπιστς μου κα π ατ λπισα ποτάσσων τν λαν μου π μέ
143:3 κριε τ στιν νθρωπος τι γνσθης ατ υς νθρπου τι λογζ ατν
143:4 νθρωπος ματαιτητι μοιθη α μέραι ατο σε σκι παράγουσιν
143:5 κριε κλνον ορανος σου κα κατάβηθι ψαι τν ρέων κα καπνισθσονται
143:6 στραψον στραπν κα σκορπιες ατος ξαπστειλον τ βέλη σου κα συνταράξεις ατος
143:7 ξαπστειλον τν χερά σου ξ ψους ξελο με κα σα με ξ δάτων πολλν κ χειρς υν λλοτρων
143:8 ν τ στμα λάλησεν ματαιτητα κα δεξι ατν δεξι δικας
143:9 θες δν καινν σομα σοι ν ψαλτηρ δεκαχρδ ψαλ σοι
143:10 τ διδντι τν σωτηραν τος βασιλεσιν τ λυτρουμέν Δαυιδ τν δολον ατο κ ομφαας πονηρς
143:11 σα με κα ξελο με κ χειρς υν λλοτρων ν τ στμα λάλησεν ματαιτητα κα δεξι ατν δεξι δικας
143:12 ν ο υο ς νεφυτα δρυμμένα ν τ νετητι ατν α θυγατέρες ατν κεκαλλωπισμέναι περικεκοσμημέναι ς μοωμα ναο
143:13 τ ταμεια ατν πλρη ξερευγμενα κ τοτου ες τοτο τ πρβατα ατν πολυτκα πληθνοντα ν τας ξδοις ατν
143:14 ο βες ατν παχες οκ στιν κατάπτωμα φραγμο οδ διέξοδος οδ κραυγ ν τας πλατεαις ατν
143:15 μακάρισαν τν λαν τατά στιν μακάριος λας ο κριος θες ατο