140:1 ψαλμς τ Δαυιδ κριε κέκραξα πρς σέ εσάκουσν μου πρσχες τ φων τς δεσες μου ν τ κεκραγέναι με πρς σέ
140:2 κατευθυνθτω προσευχ μου ς θυμαμα νπιν σου παρσις τν χειρν μου θυσα σπεριν
140:3 θο κριε φυλακν τ στματ μου κα θραν περιοχς περ τ χελη μου
140:4 μ κκλνς τν καρδαν μου ες λγους πονηρας το προφασζεσθαι προφάσεις ν μαρταις σν νθρποις ργαζομένοις νομαν κα ο μ συνδυάσω μετ τν κλεκτν ατν
140:5 παιδεσει με δκαιος ν λέει κα λέγξει με λαιον δ μαρτωλο μ λιπανάτω τν κεφαλν μου τι τι κα προσευχ μου ν τας εδοκαις ατν
140:6 κατεπθησαν χμενα πέτρας ο κριτα ατν κοσονται τ ματά μου τι δνθησαν
140:7 σε πάχος γς διερράγη π τς γς διεσκορπσθη τ στ μν παρ τν δην
140:8 τι πρς σέ κριε κριε ο φθαλμο μου π σ λπισα μ ντανέλς τν ψυχν μου
140:9 φλαξν με π παγδος ς συνεστσαντ μοι κα π σκανδάλων τν ργαζομένων τν νομαν
140:10 πεσονται ν μφιβλστρ ατο μαρτωλο κατ μνας εμ γ ως ο ν παρέλθω