109:1 τ Δαυιδ ψαλμς επεν κριος τ κυρ μου κάθου κ δεξιν μου ως ν θ τος χθρος σου ποπδιον τν ποδν σου
109:2 άβδον δυνάμες σου ξαποστελε κριος κ Σιων κα κατακυρευε ν μέσ τν χθρν σου
109:3 μετ σο ρχ ν μέρ τς δυνάμες σου ν τας λαμπρτησιν τν γων κ γαστρς πρ ωσφρου ξεγέννησά σε
109:4 μοσεν κριος κα ο μεταμεληθσεται σ ε ερες ες τν ανα κατ τν τάξιν Μελχισεδεκ
109:5 κριος κ δεξιν σου συνέθλασεν ν μέρ ργς ατο βασιλες
109:6 κρινε ν τος θνεσιν πληρσει πτματα συνθλάσει κεφαλς π γς πολλν
109:7 κ χειμάρρου ν δ πεται δι τοτο ψσει κεφαλν