108:1 ες τ τέλος τ Δαυιδ ψαλμς θες τν ανεσν μου μ παρασιωπσς
108:2 τι στμα μαρτωλο κα στμα δολου π μ νοχθη λάλησαν κατ μο γλσσ δολ
108:3 κα λγοις μσους κκλωσάν με κα πολέμησάν με δωρεάν
108:4 ντ το γαπν με νδιέβαλλν με γ δ προσευχμην
108:5 κα θεντο κατ μο κακ ντ γαθν κα μσος ντ τς γαπσες μου
108:6 κατάστησον π ατν μαρτωλν κα διάβολος σττω κ δεξιν ατο
108:7 ν τ κρνεσθαι ατν ξέλθοι καταδεδικασμένος κα προσευχ ατο γενέσθω ες μαρταν
108:8 γενηθτωσαν α μέραι ατο λγαι κα τν πισκοπν ατο λάβοι τερος
108:9 γενηθτωσαν ο υο ατο ρφανο κα γυν ατο χρα
108:10 σαλευμενοι μετανασττωσαν ο υο ατο κα παιτησάτωσαν κβληθτωσαν κ τν οκοπέδων ατν
108:11 ξερευνησάτω δανειστς πάντα σα πάρχει ατ διαρπασάτωσαν λλτριοι τος πνους ατο
108:12 μ παρξάτω ατ ντιλμπτωρ μηδ γενηθτω οκτρμων τος ρφανος ατο
108:13 γενηθτω τ τέκνα ατο ες ξολέθρευσιν ν γενε μι ξαλειφθτω τ νομα ατο
108:14 ναμνησθεη νομα τν πατέρων ατο ναντι κυρου κα μαρτα τς μητρς ατο μ ξαλειφθεη
108:15 γενηθτωσαν ναντι κυρου δι παντς κα ξολεθρευθεη κ γς τ μνημσυνον ατν
108:16 νθ ν οκ μνσθη το ποισαι λεος κα κατεδωξεν νθρωπον πένητα κα πτωχν κα κατανενυγμένον τ καρδ το θανατσαι
108:17 κα γάπησεν κατάραν κα ξει ατ κα οκ θέλησεν ελογαν κα μακρυνθσεται π ατο
108:18 κα νεδσατο κατάραν ς μάτιον κα εσλθεν ς δωρ ες τ γκατα ατο κα σε λαιον ν τος στέοις ατο
108:19 γενηθτω ατ ς μάτιον περιβάλλεται κα σε ζνη ν δι παντς περιζννυται
108:20 τοτο τ ργον τν νδιαβαλλντων με παρ κυρου κα τν λαλοντων πονηρ κατ τς ψυχς μου
108:21 κα σ κριε κριε ποησον μετ μο λεος νεκεν το νματς σου τι χρηστν τ λες σου
108:22 σα με τι πτωχς κα πένης γ εμι κα καρδα μου τετάρακται ντς μου
108:23 σε σκι ν τ κκλναι ατν ντανρέθην ξετινάχθην σε κρδες
108:24 τ γνατά μου σθένησαν π νηστεας κα σάρξ μου λλοιθη δι λαιον
108:25 κα γ γενθην νειδος ατος εδοσάν με σάλευσαν κεφαλς ατν
108:26 βοθησν μοι κριε θες μου σσν με κατ τ λες σου
108:27 κα γντωσαν τι χερ σου ατη κα σ κριε ποησας ατν
108:28 καταράσονται ατο κα σ ελογσεις ο πανιστανμενο μοι ασχυνθτωσαν δ δολς σου εφρανθσεται
108:29 νδυσάσθωσαν ο νδιαβάλλοντές με ντροπν κα περιβαλέσθωσαν σε διπλοΐδα ασχνην ατν
108:30 ξομολογσομαι τ κυρ σφδρα ν τ στματ μου κα ν μέσ πολλν ανέσω ατν
108:31 τι παρέστη κ δεξιν πένητος το σσαι κ τν καταδιωκντων τν ψυχν μου