
2:1 καáýö Ï„áý÷ θαυμαστáýùν εáüð αáüñ Ï„áÿÆÏ‚ ψυχáÿÆÏ‚ áüÐπιθυμáý÷αι Ï€Ï�áýøÏ‚ Ï„áýôν τοáÿæ κάλλους μετουσáý÷αν áüÀκυÏ�οáÿæÎ½Ï„αι
2:2 ταáýûÏ„áÿà γοáÿæÎ½ áýÁ σáýýφÏ�ων Ιωσηφ áüÐπαινεáÿÖται áýÅτι διανοáý÷áþó πεÏ�ιεκÏ�άτησεν Ï„áÿÆÏ‚ áüáδυπαθεáý÷ας
2:3 νÎος γáýðÏ� áýâν καáýö áüÀκμάζων Ï€Ï�áýøÏ‚ συνουσιασμáýøÎ½ áüàκáýûÏ�ωσε Ï„áÿ÷ λογισμáÿ÷ Ï„áýøÎ½ Ï„áÿöν παθáÿöν οáüöστÏ�ον
2:4 καáýö οáýРμáýùνον δáýò Ï„áýôν Ï„áÿÆÏ‚ áüáδυπαθεáý÷ας οáüðστÏ�ηλασáý÷αν áýÁ λογισμáýøÏ‚ áüÐπικÏ�ατεáÿÖν φαáý÷νεται áüÀλλáýð καáýö πάσης áüÐπιθυμáý÷ας
2:5 λÎγει γοáÿæÎ½ áýÁ νáýùμος οáýÐκ áüÐπιθυμáýõσεις Ï„áýôν γυναáÿÖκα τοáÿæ πλησáý÷ον σου οáýÐδáýò áýÅσα Ï„áÿ÷ πλησáý÷ον σοáýû áüÐστιν
2:6 καáý÷τοι áýÅτε μáýô áüÐπιθυμεáÿÖν εáüôÏ�ηκεν áüáμáþöÏ‚ áýÁ νáýùμος πολáýú πλÎον πεáý÷σαιμáþý áüÂν áýÑμáþöÏ‚ áýÅτι Ï„áÿöν áüÐπιθυμιáÿöν κÏ�ατεáÿÖν δáýûναται áýÁ λογισμáýùÏ‚ áýåσπεÏ� καáýö Ï„áÿöν κωλυτικáÿöν Ï„áÿÆÏ‚ δικαιοσáýûνης παθáÿöν
2:7 áüÐπεáýö Ï„áý÷να τις Ï„Ï�áýùπον μονοφάγος áýâν Ï„áýø áüæÎ¸Î¿Ï‚ καáýö γαστÏ�áý÷μαÏ�γος áüâ καáýö μÎθυσος μεταπαιδεáýûεται εáüð μáýô δáÿÆÎ»Î¿Î½ áýÅτι κáýûÏ�ιáýùÏ‚ áüÐστιν Ï„áÿöν παθáÿöν áýÁ λογισμáýùÏ‚
2:8 αáýÐÏ„áý÷κα γοáÿæÎ½ Ï„áÿ÷ νáýùμáÿó πολιτευáýùμενος κáüÂν φιλάÏ�γυÏ�áýùÏ‚ τις áþÖ Î²Î¹Î¬Î¶ÎµÏ„Î±Î¹ Ï„áýøÎ½ αáýÑτοáÿæ Ï„Ï�áýùπον τοáÿÖÏ‚ δεομÎνοις δανεáý÷ζων χωÏ�áýöÏ‚ Ï„áýùκων καáýö Ï„áýø δάνειον Ï„áÿöν áüÑβδομάδων áüÐνστασáÿöν χÏ�εοκοποáýûμενος
2:9 κáüÂν φειδωλáýùÏ‚ τις áþÖ áýÑÏ€áýø τοáÿæ νáýùμου κÏ�ατεáÿÖται διáýð Ï„áýøÎ½ λογισμáýøÎ½ μáýõτε áüÐπικαÏ�πολογοáýûμενος τοáýúÏ‚ áüÀμητοáýúÏ‚ μáýõτε áüÐπιÏ�Ï�ωγολογοáýûμενος τοáýúÏ‚ áüÀμπελáÿöνας καáýö áüÐÏ€áýö Ï„áÿöν áüÑÏ„ÎÏ�ων δáýò áüÔστιν áüÐπιγνáÿöναι τοáÿæÏ„ο áýÅτι Ï„áÿöν παθáÿöν áüÐστιν áýÁ λογισμáýøÏ‚ κÏ�ατáÿöν
2:10 áýÁ γáýðÏ� νáýùμος καáýö Ï„áÿÆÏ‚ Ï€Ï�áýøÏ‚ γονεáÿÖÏ‚ εáýÐνοáý÷ας κÏ�ατεáÿÖ Î¼áýô καταπÏ�οδιδοáýúÏ‚ Ï„áýôν áüÀÏ�ετáýôν διáþý αáýÐτοáýúÏ‚
2:11 καáýö Ï„áÿÆÏ‚ Ï€Ï�áýøÏ‚ γαμετáýôν φιλáý÷ας áüÐπικÏ�ατεáÿÖ Î´Î¹áýð Ï„áýôν παÏ�ανομáý÷αν αáýÐÏ„áýôν áüÀπελÎγχων
2:12 καáýö Ï„áÿÆÏ‚ Ï„Îκνων φιλáý÷ας κυÏ�ιεáýûει διáýð κακáý÷αν αáýÐÏ„áýð κολάζων
2:13 καáýö Ï„áÿÆÏ‚ φáý÷λων συνηθεáý÷ας δεσπáýùζει διáýð πονηÏ�áý÷αν αáýÐτοáýúÏ‚ áüÐξελÎγχων
2:14 καáýö μáýô νομáý÷σητε παÏ�άδοξον εáüöναι áýÅπου καáýö áüÔχθÏ�ας áüÐπικÏ�ατεáÿÖν áýÁ λογισμáýøÏ‚ δáýûναται διáýð Ï„áýøÎ½ νáýùμον μáýõτε δενδÏ�οτομáÿöν Ï„áýð áüåμεÏ�α Ï„áÿöν πολεμáý÷ων φυτά Ï„áýð δáýò Ï„áÿöν áüÐχθÏ�áÿöν τοáÿÖÏ‚ áüÀπολÎσασι διασáÿôζων καáýö Ï„áýð πεπτωκáýùτα συνεγεáý÷Ï�ων
2:15 καáýö Ï„áÿöν βιαιοτÎÏ�ων δáýò παθáÿöν κÏ�ατεáÿÖν áýÁ λογισμáýøÏ‚ φαáý÷νεται φιλαÏ�χáý÷ας καáýö κενοδοξáý÷ας καáýö áüÀλαζονεáý÷ας καáýö μεγαλαυχáý÷ας καáýö βασκανáý÷ας
2:16 πάντα γáýðÏ� ταáÿæÏ„α Ï„áýð κακοáýõθη πάθη áýÁ σáýýφÏ�ων νοáÿæÏ‚ áüÀπωθεáÿÖται áýåσπεÏ� καáýö Ï„áýøÎ½ θυμáýùν καáýö γáýðÏ� τοáýûτου δεσπáýùζει
2:17 θυμοáýûμενáýùÏ‚ γΠτοι ΜωυσáÿÆÏ‚ κατáýð Δαθαν καáýö ΑβιÏ�ων οáýРθυμáÿ÷ τι κατáþý αáýÐÏ„áÿöν áüÐποáý÷ησεν áüÀλλáýð λογισμáÿ÷ Ï„áýøÎ½ θυμáýøÎ½ διáÿÄτησεν
2:18 δυνατáýøÏ‚ γáýðÏ� áýÁ σáýýφÏ�ων νοáÿæÏ‚ áýáÏ‚ áüÔφην κατáýð Ï„áÿöν παθáÿöν áüÀÏ�ιστεáÿæÏƒÎ±Î¹ καáýö Ï„áýð μáýòν αáýÐÏ„áÿöν μεταθεáÿÖναι Ï„áýð δáýò καáýö áüÀκυÏ�áÿöσαι
2:19 áüÐπεáýö διáýð Ï„áý÷ áýÁ πάνσοφος áüáμáÿöν πατáýôÏ� Ιακωβ τοáýúÏ‚ πεÏ�áýö Συμεων καáýö Λευιν αáüðτιáþöται μáýô λογισμáÿ÷ τοáýúÏ‚ Σικιμáý÷τας áüÐθνηδáýøÎ½ áüÀποσφάξαντας λÎγων áüÐπικατάÏ�ατος áýÁ θυμáýøÏ‚ αáýÐÏ„áÿöν
2:20 εáüð μáýô γáýðÏ� áüÐδáýûνατο τοáÿæ θυμοáÿæ áýÁ λογισμáýøÏ‚ κÏ�ατεáÿÖν οáýÐκ áüÂν εáüöπεν οáýÕτως
2:21 áýÁπηνáý÷κα γáýðÏ� áýÁ θεáýøÏ‚ Ï„áýøÎ½ áüÄνθÏ�ωπον κατεσκεáýûασεν Ï„áýð πάθη αáýÐτοáÿæ καáýö Ï„áýð áüäθη πεÏ�ιεφáýûτευσεν
2:22 áüáνáý÷κα δáýò áüÐÏ€áýö πάντων Ï„áýøÎ½ áüñεÏ�áýøÎ½ áüáγεμáýùνα νοáÿæÎ½ διáýð Ï„áÿöν αáüðσθητηÏ�áý÷ων áüÐνεθÏ�áýùνισεν
2:23 καáýö τοáýûÏ„áÿó νáýùμον áüÔδωκεν καθáþý áýÃν πολιτευáýùμενος βασιλεáýûσει βασιλεáý÷αν σáýýφÏ�ονά τε καáýö δικαáý÷αν καáýö áüÀγαθáýôν καáýö áüÀνδÏ�εáý÷αν
2:24 Ï€áÿöÏ‚ οáýÖν εáüôποι τις áüÄν εáüð Ï„áÿöν παθáÿöν δεσπáýùτης áüÐστáýöν áýÁ λογισμáýùÏ‚ λáýõθης καáýö áüÀγνοáý÷ας οáýРκÏ�ατεáÿÖ