дар айни замон мисли миёнаҳои тобистон будан
ҳалимтарин мегӯяд, бинобар ин ман дар ҳақиқат аз ҳама камтар
фишор меоварам, ростқавлона, ин
маънои онро дорад, ки ман дар миёнаҳои зимистон он қадар бад аст ба
монанди омилҳои стресс барои як
сабаб
омил ҳа мисли
ҳа ва ба мисли ман мисли ҳа
мисли ман артрит бо он дорад, ки ман
дар болои наврас
будам якуним то ин
ҳама сабуктарин аст, ки ин тамоми умри ман аст,
ба монанди ҳа
қадре ки ҳама ангуштони ман медароянд, он
мисли зонуҳоям ба мисли ман якбора мерасад, вақте ки
ман тақрибан 19 ё 20 будам, ҳар ду
зонуи ман дар ҳақиқат мактаб ҳастанд ва ман
бо асои плеер сайр мекардам,
гӯё аз он вақт инҷониб барои баъзеҳо ин қадар бад набуд сабаб
ба монанди зонуҳоям, аммо баъзан ман
бо асо роҳро мулоим мекунам, зеро он
дар як вақт ба ҳадди ақал як зону таъсир мерасонад, ба
шумо мисли қафас монанд аст, баъзан вақте ки
он дар фасли зимистон бадтарин аст, вақте ки
ман барои он табобат намегирам
чунон бад мешавад, ки бе асо дар ягон ҷо роҳ рафта
наметавонам, ман базӯр аз
дарди бистари он замонҳо баромада метавонам, аммо ҳа, аммо
ин ҳатман бо зонуҳоям маъмул нест, ки ин
дар солҳои охир дастҳо ва пойҳо ва тағоям бештар аст '
Ман мушоҳида кардам, ки ман фикр мекунам, ки ин ҳар сол арзиш дорад,
вақте ки табобат намешавад, зеро ман онро
мисли китф мушоҳида кардам ё
шояд дар боғҳои пушти ман ман намедонам, ки
ба назарам чунин менамояд, ки ин танҳо соҳаҳоест, ки
тасодуфӣ ҳастанд ё шояд ҳатто яке аз пистони ман ҳамин тавр бошанд
Ман намедонам, вақте ки ман
табобат намегирам, ин ба назар мерасад, ки ҳар як
зимистон торафт бадтар мешавад, қариб
ба мисли ман намедонам, ки оё ин ҳама
ба бад будани зимистон асос ёфтааст ё чизе
, ки шумо медонед, ман танҳо ман медонам ки
иқлим омил аст, на танҳо
он қадар s Ман фикр мекунам III барои як чиз фикр мекунам
, ки ин бешубҳа зимистони сард аст, аммо
он ҳам дар Огайо зиндагӣ мекунад, мо дар
ҳақиқат мисли девонаи тағирёбандае ба болоравии киштиҳои обу ҳавое монандем,
ки баъзан
мисли сменаи воқеан кӯтоҳ дар хотир доранд, на бештар
аз он чизеро, ки воқеан мисли он аст ва баъзан
дар зимистон вақте ки ин ҳодиса рӯй медиҳад, эй кош
, ин воқеан ҳам бадтар аз
иқлими сард аст, зеро муҳим нест,
ки агар шумо дар беруни он будед ё не,
шумо метавонед онро дар бадани худ эҳсос кунед,
ки ба он вокуниш нишон медиҳад, вақте ки
чунин мешавад мисли он аст, ки дар ҳама ҷо
ҷисми ман ба он вокуниш нишон медиҳад,
ки ин сол ё як сол
пеш рух надодааст, аммо аз ҷиҳати техникӣ ҳарду зимистон
ман табобат гирифтам, то Ли ҳа
мисли табобат аз Солара
мисли он чизе аст, ки ман медонам ва он
мисли он аҷиб аст, ки ягона
мушкилот ин аст, гарчанде ки он чунон гаронбаҳост,
ки мисли мурғи сурх будан ҳис карда мешавад
гуна ҳолате, ки онҳо
ҳар рӯз дар ин бора ҳарф мезананд, аз ин рӯ мисли он ки шумо медонед,
ки айнан ҳамин тавр аст, аммо ин дар
ҳақиқат қонун аст, зеро ин возеҳ аст, то он
даме, ки маводи мухаддире, ки
бо одамоне сохта шудааст, ки
бе он кор карда наметавонанд, зеро он хеле бад аст ба монанди
вақте ки хунравии бадани шумо дар ҳама ҷо ва
шумо артрит доред ва ҳама чиз ба
бадани шумо дахл дорад ва бо
ҳамаи ин омилҳо машғул шавед, ба монанди
пӯст ба монанди рехтани он аз он, инчунин
он хеле дардовар аст
он хеле
дардовар аст, вақте ки ин аз ҳад зиёд аст
ҳар гуна ҳа, ин мисли он аст, ки ростқавлиро медонед,
ин дар ҳақиқат ҳалим аст, ба монанди он, ки
он дар ҳақиқат нисбат ба ман ҳалим аст гузашта шумо рӯй медиҳед,
он дар ҳақиқат
як мағозаи табобатӣ фардо ҳам самаранок аст
ҳа ҳа ҳа асосан дар ҳақиқат ҳа
албатта хуб аст
[M usic]
Ман танҳо гуфтам, ки болғаи оҳанӣ бигӯяд, ки афсари мутмаин
пас аз он зане рӯй медиҳад, ки
ман гумон мекунам, ки ман набояд
чизеро ҳисоб кунам,
Кент шумо медонед, ки вай корманди полис буд,
ман мебоист имрӯз бо ту сӯҳбат мекардам
инчунин ҳа бар шаҳре, ки печида аст