дуруст, вай мисли яке аз онҳоест, ки
офис ва ашёи худро дорад, аз ин рӯ
ба монанди зимистон шикоят аз
табибони дигар ягона чизе аст, ки ман дар
назар дорам он маводи мухаддир фарста Лара, ки
бешубҳа дар давоми якуним соли охир
кор мекунад. Ман ҳадди аққал
мушкилот доштам, ки ҷисми ман шикастааст ва ман
асосан хунрезиро дӯст медорам, ки
он хунравист вақти сол,
зеро он мавсимӣ нест, он мисли як номи
музмин ба мисли тамоми сол ба ман маъқул аст,
аммо тобистон, ки мулоимтарин иқлим
аст, ба ҳар ҳол каме осонтар аст, аммо
ман мисли онам, ки ба наздикӣ табобат гирифтам, бинобарин
ин як сабаби он аст, ки чаро ман мисли
ҳама табобатҳое, ки ман ҳоло фикр кардан мехоҳам,
шояд ин охири моҳи март бошад, ман
фикр мекунам, ки аввали апрел дар ҷое
дар он ҷо ҳа, он чизе
монанди ҳар мавсим як маротиба аст, ки шумо онро
табобат мекунед ва мисли шумо ман
меравам о духтур ё онҳо ба ман
табобат медиҳанд,
ман дар он ҷо як чизи печида ҳастам,
зеро онҳо маҷбур буданд, ки ҳафтаи гузашта дубора хунрезӣ кунанд,
бинобарин ман интизори натиҷаҳои ин ҳастам
ва онҳо бояд бо мо дар тамос шаванд ва
гуфтанд ҳа ягона чизе, ки дилгиркунанда
аст, ин аст, ки ман почтаи овозии телефон
надорам, аз ин рӯ ман боварӣ ҳосил кардам, ки онҳо рақами падару модарамро
доранд, то дар асл бо ҳардуи онҳо тамос гиранд,
умедворам, ки чунин менамояд, ки ин ба осонӣ пеш
меравад ва ҳама чиз бо ин
ростқавлона ман намедонам, ки ман маънои онро дорад, ки ман танҳо
кори аз дастам меомадаро мекунам,
мисли оне ки ман бояд ба ин
ҳама кор кунам, аммо ба мисли ҳа ман маънои
ягонаи баргаштанамро ба он дорам
, зеро он касе аст, ки
дар ширкат кор мекунад, ки ман ҳамин тавр будам
мисли он, ки агар ин ба монанди он ҷанг бошад, агар
бадани шумо воқеан ба он сахт ниёз дошта бошад
[Мусиқӣ]
дар бораи
о Ман намедонам, ки чӣ гуна бояд беҳтараш
дар ин бора сӯҳбат кунам онҳо мисли оҳ гоша масъалаи асосӣ
каме дар бораи он сӯҳбат кардан аст
хатарнок мисли ман маънои онро дорад, ки
ман намедонам, ки ман бояд дар вазъияте, ки ман дар он ҳастам, чӣ кор кунам
y Ман кӯшиш мекунам, ки аз он ҷо кӯчам, аммо
ба ман маъқул аст, ки дар ҳақиқат як оилаи хеле тоқатнопазир
дар бораи тарзи либоспӯшӣ ва ҳатто
бо ин тарз сӯҳбат кардан метавонад шубҳанок ба назар расад,
бинобарин ман мехоҳам
ором бошам, намедонам чӣ гуна беҳтар писанд омадан шумо
дар бораи афсари полиси полис бисёр чизҳоро медонед,
ин кори хубест, ки мо дар
бораи мағоза флора ва Стрейзанд
ҳама чиз нодуруст меравад,
ба назар чунин менамояд, ки ҳа, ба монанди
аслан ҳа, ман бояд
зудтар дертар кӯчам, ҳамин тавр ман Ман мехоҳам, ки
қисми зиёди даромади худро сарфа кунам ва мисли он
тамоми вазъият, ман набояд дар
ин ҷо истода, муддати тӯлонӣ сӯҳбат кунам, мо бояд эҳтимол
ба сарпӯши худ баргардам,
бародари калониам аз ҷиҳати химиявӣ ноустувор,
ки ман дар ҳақиқат дорам
оё ин ба назар чунин мерасад, ки
ин як чизи стресс аст ҳа ҳа ҳа
ман танҳо он чизҳоро зуд -зуд ба даст меорам ва ман
дар мавсими истироҳат дар он ҷо бо
касе дар ин бора сӯҳбат мекунам ба монанди он ки шумо
терапевт мебинед ё чизе
пеш, аммо ман бинобарин
олӣ танҳо дар буҷети ман
дар ягон сатҳ набуд,
ман дар назар дорам
ҳамаи ман танҳо - ман дар
як рӯз хӯрок мехӯрдам, оё шумо танҳо мебудед, ки
имрӯз бо касе сӯҳбат кунед, ман намедонам, ки
ин даромад нест, бале
Ҳамзамон ман мегӯям, ки ман намехоҳам
ҳадди ақали музди меҳнат ё ба ин монанд кор кунам
ё мисли ҳолати бӯҳронӣ
бошам, зеро ҳамаи ин ба мо фишор меорад, бинобарин он коре, ки ман кардам, як навъ
роҳи дӯст доштани солҳо буд, ки ман ҳама чизро сармоягузорӣ
кардам аз ашёи мӯд сохта шудааст, бинобар ин
ман мағозаро мекушоям, то худамро дастгирӣ кунам
, мисли он ки ман наметавонам
аз хона гурезам ва бо он
ашёи
дилчасп ҳама чизеро, ки ман соли гузашта омода кардам, сармоягузорӣ кардам,
ки он $ 5,000 аст Ман бо пасандозҳо зиндагӣ мекардам,
ки шумо пули худро дар куҷо мекунед, ман барои онҳо кор
мекунам, мисли он ки ман ҳамсояи хонагӣ ҳастам, аз ин рӯ дар назар дорам,
ки онҳо саҳ rovide ва ин хуб аст, ки онҳо
маро маҷбур намекунанд, ки иҷорапулӣ диҳам Кайл Ман
ин ҷанбаҳоро қадр мекунам, зеро худои ман
онҳо бешубҳа арзишҳои кӯҳна ҳастанд, ман фикр
мекунам бад аст, вақте ки он дар
он ҷо нест,
бинобарин ман танҳо дар он коре кор мекардам,
ки хуб аст Ман дар ҳама ростқавлӣ буданро дар назар дорам
, ки гӯё ман дар сармоягузорӣ хеле хуб кор кардаам,
масалан, чӣ қадар сарф
кардам, дар ҳақиқат ман фикр мекунам, ки ман бо арзиши беҳтаре сармоягузорӣ кардам
, танҳо он чизҳоеро дар назар дорам,
ки ҳама чиз аз якчанд қисм иборат аст ва
он бешубҳа як дӯкони андозаи хуб аст
мисли он аст, ки ҳадафи ман дар ин
лаҳза онҳо ба таври возеҳ бо
он ҳама муқаддасӣ, ки онҳо дар ҳақиқат
намедонанд ё
шумо медонед, ки оилаи ман чӣ гуна аст, ман
намедонам, агар онҳо медонанд, ки ин ҳама
чизҳое, ки ба онҳо таъсир мерасонад тамоми
рафтор, аммо ин роҳи мусбӣ нест, ки ин
беш аз зиндагии печида аст, бинобарин
ба назар чунин мерасид, ки онҳо ҳама чизро мисли модари ман
беҳтар медонанд, хусусан ҳамин тавр, ки
падарам ростқавлтар аст, ман дар ҳақиқат ба дигар
аъзоёни оила маъқул ҳастам, ман аниқ гуфта метавонам, ки ӯ
нигарон аст Ман гуфтам, ки як қисми коре, ки ман
мекунам, хуб аст, аммо агар шумо қарор
диҳед, ки мехоҳед ба назди онҳо равед,
онҳо фикр мекунанд, ки ман кори худро намебинам