падару модари ман дар
назди набераҳои мо дар берун фарёд мезананд, ҳоло як видеои конкитозӣ,
агар ман ба он ҷо равам ва бо
ҳардуи онҳо муошират кунам, онҳо мисли девона ба ман фарёд мезананд
ва пӯсти ман дар тамоми баданам хун мерезад,
мисли супоришҳои ман барои бӯҳрони дерма
стресс бо ҳам алоқаманд аст хунравӣ аз ҳама
шаклҳои таъқиб ва ҳамлаи ҷисмонӣ,
ки ман бояд дар ин
кори хонавода тоқат кунам, писари ӯро нигоҳ дор, ки як
нажодпарасти транспопопатист хоҳари ман ва
шавҳари ӯ ҳам медонанд, ки
дар хона бо ман чӣ мегузарад, ҳарду медонанд
, ки ӯ марди нажодпарасти трансфобӣ ва
онҳо ҳарду ба
ин вазъият комилан имкон медиҳанд, ки ин ба ҳар ҳол ин навори
видеоии волидони ман аст, ки
бо ғазаб дар пеши кӯдакони хурдиашон фарёд мезананд
кудакони хоҳари ман
ин кӯдаконро парасторӣ мекунанд, дар ҳоле ки
хоҳарони ман дар таътил бо падарашон
шавҳараш шумо медонед, ки ин даҳшатангез аст додарарӯси ман
, ки нисбати ман парво надорад