оё ба ӯ кумаки рӯҳӣ лозим аст, то
маро дар назди шумо лату кӯб кунад,
оё писари калонии шумо аз
субъективии посухҳои оддии ӯ мегурезед, шумо
танҳо ба ман гуфтед, ки ба ман равоншинос барои
барабан пӯшидани либос лозим аст, ки худро дар
ҳама ҷо
оред ҳа шорт маро занона пешакӣ
баръало касе ба
сари худ афтода, ба ашхоси худ гуфтам, ки мушкили
шумо таҳаммулнопазир аст, шумо трансфобӣед
, аз ин рӯ ин мисли мушкил аст,
мушкилот чӣ гуна аст, мушкилот
мушкилотро хуб тасвир мекунад, шумо намедонед
ман як саволи оддӣ медиҳам, ҳамин тавр шумо метавонад инро
баён кунад, бале, ман фикр мекунам, ки ман аз
шумо хоҳиш мекунам, ки шуморо дастгирӣ кунам, ки
шумо чизе ҳастед,
ки шумо равонӣ
нестед равонӣ,
шумо медонед, ки писаратон маро
мезанад замони мо ман мошин рондам Ито оҳ
худоё ту дар бораи бори дуввум рафтани мо гап мезанӣ
он вақт ман
намехоҳам дар бораи
касе сӯҳбат кунам ва мо дар бораи он гап
намезанем аҷиб
шумо
тавсифи оддии он одамоне, ки шумо
аҷибед, ман наметавонам шумо наметавонед Худо наметавонад шуморо
дуруст кунад,
танҳо Худо метавонад шуморо ислоҳ кунад