Ман дар болохона чизҳоро ҷудо мекардам ва ман то болохона аз
болохона мешунавам, мешунавам, мешунавам, ки бародари калонии ман ва
падарам аз меҳмонхона чунон баланд садо
мезананд, ки то поён меравад ва
ман дар болохона ҳастам ва ман онҳоро мешунавам, ки
гӯё онҳо дар як ҳуҷра ҳастанд, ки ман
амалан ба он ҷо расидам ва ба мисли он ки ман
фикр мекардам, ки онҳо мисли
зинапояҳо аз болохона дар он ҷо то поёни
фурӯшгоҳ дар меҳмонхона буданд ва ман сӣ сонияи охирро гирифтам
ин баҳс
ва ӯ чанд дақиқа тӯл мекашид ва
онҳо танҳо эҳсос мекунанд, ки чӣ гуна
якдигар ин шахси даҳшатборест, ки
ҳардуи ин мардон дар тӯли панҷ соли охир дар ин хона маро лату кӯб кардаанд,
вақте ки
бародари хурдиам ба хона кӯчид аз нав ҳам
калонсолон ва ҳам модари ман як бачаи кулл аст,
вай як мутлақи мутлақ аст, ки ӯ
маро ҷисман латукӯб намекунад, аммо вай даҳшатовар аст,
гарчанде ки калимаҳо нафратовар ва нафратоваранд,
агар ягон фоидае дар паррандааш вуҷуд надошта бошад, ба
мисли шумо барои
манфиати ӯ хуб мешавам ин
ҳамон як наркисси пок аст ва ман аз
ин одамоне, ки ман дар ин ҷо
панҷ дақиқа псориаз зиндагӣ
мекардам, бемор шудаам, он ҳоло ҳам дар ҳама оғӯшҳои ман зоҳир мешавад, ба гумони ман, ман дар
байни табобатҳое, ки дорам Не,
табибон маро дигар табобат намекунанд,
ки ин бадахлоқӣ нест, зеро онҳо
бар асоси даромади ками худ маро рад мекунанд ва
дар як ҳафта тақрибан сад доллар кор мекунанд ва ман
наметавонам дигар аз падару модарам пул гирам
, зеро онҳо ғолиб омадаанд Онҳо маоши худро баланд намекунанд
, то онҳо дар ин хона пули зиёд ба даст оранд,
аммо онҳо маро дӯст намедоранд
ва бо
пули худ худхоҳанд ва мутаассибанд ва
мутаассибони мазҳабӣ ғамгинанд