მე სხვენში ვიდექი ნივთების დასალაგებლად
და მესმის სხვენიდან ბოლომდე
მესმის ჩემი უფროსი ძმის და
მამაჩემის ყვირილი ისე ხმამაღლა
მისაღებიდან, როგორც ქვედა სართულზე, და მე
შორს ვარ სხვენში მე მესმის მათ,
თითქოს ისინი იმავე ოთახში არიან, მე
პრაქტიკულად იქ ვიყავი და თითქოს ვაი
მეგონა, რომ ისინი
იყვნენ სხვენიდან კიბეებზე
ქვემოთ, მისაღები ოთახის
საყიდლებზე და ბოლო ოცდაათი წამი მივიღე.
ამ კამათის შემდეგ ის
რამდენიმე წუთის განმავლობაში მიდიოდა და
ისინი უბრალოდ გრძნობენ როგორ
ერთმანეთი არის ეს საშინელი ადამიანი, რაც
ორივე ამ კაცმა დამარტყა ამ
სახლში ბოლო ხუთი წლის შემდეგ, რაც ჩემი პატარა
ძმა სახლში გადავიდა. როგორც მთლიანი
ბეჯითი, ასევე დედაჩემი არის სრული ბაკოდი,
ის არის აბსოლუტური ფანატი, ის
ფიზიკურად არ მცემს, მაგრამ ის საშინელია,
თუმცა სიტყვები შეურაცხყოფილია და სიძულვილია,
თუკი მის ფრინველზე რაიმე სარგებელს არ
მოგცემთ, როგორიც თქვენ იცით მის
სასარგებლოდ და ის " ლამაზი ვიქნები ეს
ის არის სუფთა ნარცისი და მე ავად ვარ
ამ ადამიანებით. მე ვცხოვრობ აქ
ფსორიაზიდან ხუთი წუთის განმავლობაში,
ის
ახლა უკვე ჩემს მკლავებში გამოჩნდება არა,
ექიმები არ მეპყრობიან ამის გამო,
რაც არ არის ამორალური, რადგან ისინი
უარყოფენ ჩემს დაბალ შემოსავალს
და იღებენ ას დოლარს კვირაში.
ისინი არ იღებენ ხელფასს, ისინი უამრავ ფულს აკეთებენ
ამ სახლში საცხოვრებლად, მაგრამ არ მომწონთ
და ეგოისტები არიან თავიანთი ფულით