ин буд модари ман ва бародари
калониам ба ҳамдигар дод мезаданд, ки ин рӯзи
зодрӯзи хоҳарам аст, меҳмони мо
ин зодрӯзаш аст ва ман фикр мекунам, ки
мо бояд ба зудӣ барои хӯрок хӯрдан берун равем
ва онҳо танҳо
фарёд заданд якдигар ва ман ташвиш мекашам,
ки мо воқеан ба модари худ афтодаем, мисли он
ки вай дар тӯли панҷ соли охир бо омодагӣ
маро дар пеши вай
латукӯб кардааст, ҷисмонӣ маро дар пеши
худ латукӯб мекунад, ҳардуи онҳо трансфобӣ ва
аз мардон нафрат доранд ва ороиш ва
бо зӯроварӣ ва хушунати таҳқиромез хубанд ва
бовар кунед, ки ба зарбаи ҷисмонӣ марди
кашолакунанда ё каси дигареро, ки воқеан ҳам касеро
, ки аз
сабаби динӣ ё танҳо таассуб ба онҳо нафрат дорад, дар
худписандӣ
роҳҳои кӯҳнаи менталитет
дар эго ва ифтихори онҳо вагарна
ин сабти видеожурнали имрӯза дар
бораи хушунат дар ин хона дар
панҷ соли охир буд
, ки бародари калониам ба
зане мисли нисфи андозааш қариб нисфи
андозааш нола мекард t рӯзҳои ӯ қариб 40 -сола
аст, ӯ қариб 40 -сола ба ӯ гиря мекунад ва
сипас ба ӯ фарёд мезанад ва вай дар ҳақиқат
гиря мекунад ба ҷуз аз эгоҳои худ чизе ғамхорӣ мекунанд