ខ្ញុំកំពុងប្រើសូឡារ៉ាជាលើកទី ១ ខ្ញុំហៀបនឹងលេបថ្នាំសូឡារ៉ាជា
លើកទី ២
ហើយហើយខ្ញុំបានប្រឈមមុខនឹង
ជំងឺស្បែករបកក្រហមយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរពេញរាងកាយរបស់ខ្ញុំ
ប្រហែលជាជាង ៩៥% នៃរាងកាយរបស់ខ្ញុំតាំងពីខ្ញុំមក
ហើយខ្ញុំគិតថា មានអាយុប្រហែល ១៧ ឆ្នាំនៅពេលដែលវា
ចាប់ផ្តើមវាមាននៅគ្រប់ទីកន្លែងលើរាងកាយរបស់ខ្ញុំ
ប្រហែលជាអំពីពេលដែលខ្ញុំមានអាយុ ២០ ឆ្នាំ
ហើយអាចព្យាបាលជំងឺរលាកសន្លាក់នៅ
ម្រាមដៃខ្ញុំនៅពេលខ្ញុំមានអាយុ ១៩ ឬ ២០ ឆ្នាំហើយនឹង
ក្លាយជា ៣២ ក្នុងរយៈពេលពីរបីសប្តាហ៍ក្នុងមួយខែចាប់ពីពេលនេះទៅ
ដូច្នេះខ្ញុំបានធ្វើវាអស់ជាច្រើនឆ្នាំ
មកហើយដោយប្រើម្រាមដៃរបស់ខ្ញុំគ្រែដែកគោលរបស់ខ្ញុំ
ទាំងអស់ត្រូវបានលើកឡើងដែកគោលទាំងនេះមិនមែនជា
រឿងអាក្រក់ទេក្នុងការកាត់វាជាធម្មតា
អស់ជាច្រើនឆ្នាំមកហើយដែល
ក្រចកដៃរបស់ខ្ញុំភាគច្រើនបានដាច់ចេញពី
ជំងឺរលាកសន្លាក់ psoriatic ។
ហើយរំកិលផ្នែកខ្លះចេញហើយ
បន្ទាប់មកបំបែកម្តងទៀតយ៉ាងស្អាតជាប្រចាំ
ខ្ញុំគ្រាន់តែធ្វើឱ្យស៊ីជម្រៅនៅទីនោះ
អ្នកដឹងគ្រាន់តែបង្ហាញថា
ដៃខ្ញុំនៅត្រង់ណាដៃម្ខាងទៀតរបស់ខ្ញុំក្រចកដែកគោល
ស្វាននៃម្រាមដៃខ្ញុំពិតជាមិនអាច
ពត់ម្រាមដៃខ្ញុំបានទេ ល្អណាស់ហើយ
ផ្នែកណាមួយរបស់វាពិតជាទាំងអស់ សេ
ហើយដៃខ្ញុំគ្រាន់តែរញ៉េរញ៉ៃខ្ញុំ
មិនដឹងថាជើងខ្ញុំក៏មកដល់
ហើយលុតជង្គង់ខ្ញុំទាំងជង្គង់ខ្ញុំ
មានតិចតួចហើយបន្តិចបន្តួចលើ
ជើងនិងកជើងនិងម្រាមជើងនេះសុទ្ធតែជា
ជំងឺស្បែករបកក្រហមលើមុខខ្ញុំ ប្រសិនបើវា
មើលមិនឃើញទៀតទេខ្ញុំមិនដឹងថា
ស្លាសដំបូងអាចធ្វើឱ្យ
ពួកគេសន្លប់រួចទៅហើយខ្ញុំមិនដឹងថា
មុខមើលទៅល្អជាងផ្នែកផ្សេងទៀតទេវា
ដូចជាអូទ្រូងខ្ញុំត្រូវបានគេច្របាច់ដោយដៃហើយ
ត្រលប់មកវិញគ្រប់កន្លែង។ ជើងរបស់ខ្ញុំនៅ
គ្រប់ទីកន្លែងគ្រប់ទីកន្លែង
វាប្រហែលជាអាក្រក់នៅក្នុងត្រចៀក
ខ្ញុំហើយនៅតែអ្នកងូតទឹក
បន្ទាប់ពីវីដេអូនេះត្រូវបានធ្វើដូច្នេះយូសៅរីយ៉ា
អូយគ្រាន់តែជំងឺស្បែករបកក្រហមជាទូទៅគ្រាន់តែ
ត្រចៀកខ្ញុំវាស្ទះត្រចៀកខ្ញុំដូចជា
ស្បែកងាប់ចេញពីវា ហើយស្ទះត្រចៀក
ខ្ញុំខ្ញុំត្រូវទៅជួបគ្រូពេទ្យនៅថ្ងៃធ្វើការ
សម្អាតវាយ៉ាងតិចម្តងក្នុងមួយឆ្នាំ
ពេលខ្លះខ្ញុំគិតពីរដងក្នុងមួយឆ្នាំ
វាជាឆ្នាំរបស់ខ្ញុំដែលពួកគេទាំងពីរ
ស្ទះទាំងស្រុងខ្ញុំមិនអាច
លឺអ្វីផ្សេងទេ ចង្អុលមិន
មានសត្វល្អិតជាច្រើនទេ
វាគួរឱ្យភ័យខ្លាចហើយ អេសមិនអាក្រក់ទេបើប្រៀបធៀប
ទៅនឹងឆ្នាំដែលវាហូរឈាម
គ្រប់ទីកន្លែងវាពិតជាមើលទៅវា
មិនអាក្រក់ទាល់តែសោះនៅពេលដែល
ហូរឈាមប៉ុន្តែវាមានរបួសជាច្រើនឆ្នាំដោយសារ
ការហូរឈាមនិងការហូរឈាមដោយសារការ
សង្កត់ធ្ងន់ជុំវិញមនុស្សដូចជាបងប្រុសរបស់ខ្ញុំ
ដែលវាយខ្ញុំ
ក្រុមគ្រួសារគាត់នៅជុំវិញខ្ញុំដែលមិនខ្វល់
ពីវាប៉ុន្តែកើតឡើងហើយអ្វីទាំងអស់នោះគឺជា
ភាពតានតឹងដែលធ្វើឱ្យស្បែករបស់ខ្ញុំហូរឈាម
គ្រប់ទីកន្លែងខ្ញុំនៅតែកើតឡើងរហូតដល់
ប្រហែលមួយខែមុនពេលខ្ញុំទទួលបាននូវ
អរិភាពដំបូងបំផុតរបស់ខ្ញុំវាគឺអំពី
មួយសប្តាហ៍ឬពីរសប្តាហ៍បន្ទាប់ពីខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមដំបូង
ដែលពិតជាចាប់ផ្តើមរសាត់នៅទីបំផុត
ដែលខ្ញុំដឹងថាវានឹង
មិនយូរទេជាមួយនឹងពេលវេលាចុងក្រោយរបស់គាត់ដែលខ្ញុំមានច្រើននៅ
សូឡារ៉ា
ក្នុងឆ្នាំ ២០១៤ វាចំណាយពេលប្រហែលមួយខែ
ប្រហែលជាមិនយូរទេ វានឹង
បាត់ទាំងស្រុងពីកំរិតដំបូង
ដែលនៅតែមានខ្ញុំគឺជារឿងតែមួយគត់
ដែលធ្លាប់ធ្វើការ
សម្អាតស្បែកគឺជាជម្រើសតែមួយគត់
ដែលគាត់នឹងត្រលប់មកវិញទោះបីខ្ញុំទទួលបានវា
ទាំងស្រុងដូចរដូវក្តៅកន្លងមកនេះនៅពេលដែលខ្ញុំត្រូវ
កំដៅថ្ងៃ ឬ ៥ ម៉ោងរបស់យើង
ជារៀងរាល់ថ្ងៃគ្រាន់តែអង្គុយនៅលើព្រះអាទិត្យ
ស្ទើរតែដុតខ្លួនឯងពីវា
ទោះបីខ្ញុំមិនងាយឆេះយ៉ាងងាយក៏ដោយដែល
ប្រាំម៉ោងមិនត្រូវពន្លឺព្រះអាទិត្យដោយផ្ទាល់
ពន្លឺព្រះអាទិត្យមិនល្អដុតមនុស្សជាច្រើន
ដែលធ្វើរាល់ថ្ងៃនៅរដូវក្តៅនេះ
ដូចជាយ៉ាងហោចណាស់ពាក់កណ្តាលរដូវក្តៅហើយនៅ
ចុងរដូវក្តៅវាត្រូវ
បានបោសសំអាតស្ទើរតែទាំងស្រុងនៅពេលដែលបាល់បានមកដល់
ខ្ញុំគិតថាការបោះជំហានវាបាន
ពាសពេញរាងកាយរបស់ខ្ញុំម្តងទៀតក្នុងរយៈពេលតិចជាង
បីសប្តាហ៍ខ្ញុំប្រាកដថាវាមានរយៈពេលបីសប្តាហ៍
ឬតិចជាងនេះ ប្រហែលកន្លះខែ
ប្រហែលជាមុនពេលអ្វីៗទាំងអស់ត្រលប់មកវិញដូច្នេះ
ការរោលក៏មិនដំណើរការដែរដូច្នេះខ្ញុំ
មិនដឹងថានេះជាអ្វីទេប៉ុន្តែនោះជាអ្វីដែលជីវិតខ្ញុំ
នឹងទៅ
ហើយព្យាយាមបង្ហាញជើងខ្ញុំតែខោខ្ញុំ
នៅហើយខ្ញុំ ប្រភេទនៃការរាំងស្ទះដល់
អ្នកណាមួយនៃឆ្នូតនៅលើជើងរបស់ខ្ញុំ
រឿងល្អមួយអំពីការបន្ធូរអារម្មណ៍
ដែលមិនមានអ្វីដែលមាននៅក្នុងហាង
ឥឡូវនេះគឺជាពេលវេលាប្រសិនបើវានៅ
ពេលក្រោយឥឡូវនេះវាជាខែធ្នូឥឡូវនេះហើយប្រសិនបើ
មានពេលក្រោយនៅពេលខ្ញុំ នៅលើឆាក
stellaris ឬចាប់ផ្តើមនៅលើ s អ៊ីឡូរ៉ាខ្ញុំ
នឹងបង្កកយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរនិងហូរឈាម
គ្រប់កន្លែងពី
អាកាសធាតុត្រជាក់អាកាសធាតុត្រជាក់ខ្លាំង
នៅទីនោះអ្វីដែលពិបាកក្នុងការធ្វើឱ្យមានអារម្មណ៍
ថាវាយ៉ាងហោចណាស់ត្រជាក់ជាង ២០ អង្សារ
ជាងអ្វីដែលវាជាអាកាសធាតុ
ទោះវាក្តៅក៏ដោយ ឬត្រជាក់
ដូច្នេះប្រសិនបើវាត្រជាក់ជាងនៅអាយុ ២០ ឬ
អ្វីមួយដែលវាមានអារម្មណ៍ថាវាប្រហែលសូន្យ
ដឺក្រេខ្ញុំគ្រាន់តែចាំថា
ខ្ញុំធ្លាប់ទៅពេទ្យហើយត្រូវ
បង្ហាញពួកគេពីក្បាលដល់ចុងជើងហើយនោះគឺ
ខ្ញុំច្រើនហើយ ប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ
ដោយសារតែគ្រូពេទ្យនៅតែបដិសេធខ្ញុំចំពោះ
ការព្យាបាលដោយផ្អែកលើកម្រិតប្រាក់ចំណូល
របស់ខ្ញុំប្រហែលមួយរយដុល្លារយើងមួយ
រយដុល្លារក្នុងមួយសប្តាហ៍នៅពេលដែល
កាបូបលុយមកពីគ្រួសារខ្ញុំជាគំនិតខ្ញុំមិន
ធ្វើការឱ្យពួកគេសម្អាត
ទេដូច្នេះជើងខ្ញុំធ្លាក់ហើយ ជើងរបស់ខ្ញុំ
ពួកគេពិតជាគួរឱ្យខ្លាចណាស់ខ្ញុំ
គ្រាន់តែមើលទៅក្នុងរូបភាពពួកគេ
នៅនឹងភ្នែកខ្ញុំឥឡូវនេះខ្ញុំដូចជាអញ្ចឹង
ហើយដែលជាអារម្មណ៍របស់ខ្ញុំនៅទីនោះ
ខ្ញុំដឹងថា
ស្ថានភាពសុខភាពខ្ញុំអាក្រក់ប៉ុណ្ណា មានសុខភាពល្អ
គ្រួសារខ្ញុំបានឆ្ពោះទៅរកខ្ញុំអំពី
ពួកគេពួកគេសុទ្ធតែជាមនុស្សប្រើសម្តីជេរប្រមាថ
មនុស្សអាត្មានិយមស្ថានភាពល្អប្រសើរអ្វីដែល
ត្រឹមត្រូវដែលគាត់ទើបតែត្រូវបានព្យាបាលដោយព្យុះ
កូនប្រុសបាននិយាយថាវាចំណាយពេលយូរដើម្បីទទួលបានមិនអីទេ
ហើយទោះបីជាកម្រិតប្រាក់ចំណូលរបស់ខ្ញុំ
ខ្ញុំមិនដឹងក៏ដោយ នៅពេលខ្ញុំយល់វាខ្ញុំ
យល់ថានៅទីនោះមាន
ស្នាដៃណាមួយខ្ញុំស្មានថាខ្ញុំនឹងធ្វើ
វានៅប៉ុន្មានឆ្នាំក្រោយអ្នកនឹងដឹងឬ
មានអ្វីឃើញកើតឡើងជាមួយវា
សង្ឃឹមថាវានឹងដំណើរការ