ин хона дар
оянда
мо барраси мекунем, вай коре надорад, ки
ӯ маро хеле лату кӯб мекунад
[Мусиқӣ]
дар он ҷо зиндагӣ мекунад ва ӯ
дар ин ҷо сеюним
сол аст, ки комилан ноустувор аст, ба мисли
андозаи ман се маротиба калон аст як
марди азиме барои як бачаи мушакӣ, ки
аз гирифтани кор саркашӣ мекунад, истифода мебарад, ки
онҳо иҷорапулӣ намедиҳанд, онҳо ҳеҷ
гоҳ пардохт накардаанд, ки шунидаанд,
аз ман пурсидаанд, ки ман псориаз доштам ва
онҳо ҳеҷ гоҳ ӯро озор намедиҳанд Ин хеле
шубҳанок аст, ки имкон медиҳад ё
менталитетҳо дар
бораи ҳама чизҳое, ки
тарсончакон харидорӣ мекунанд, хеле ғайрифаъол ҳастанд ва
онҳо мисли он буданд, ки ҳама дар тӯли
тамоми умри худ буданд, ҳамин тавр онҳо
тарсондаанд ҳама чизро хурдтар
аз ҳама хурдтарин бардоред ҳамаи мо дар ин ҷо
оилаи ӯ дар хурдтарин ва онҳо ҳама
ба ӯ имкон медиҳанд, ки бо се
оҳанги хашмгин ба ман ҳама вақт
ба ман хашмгин бошанд,
оилаи ман онҳо одамони даҳшатборанд онҳо
одамони даҳшатноки 30 -солаанд каме ман
псориаз доштам ва тақрибан 17 сола будам
ва он дар тамоми баданам ва ҳолати генетикӣ,
ки аз ҷониби стресс ба вуҷуд омадааст ва
дар тӯли ин солҳо, ки зиёда
аз даҳ соли пайдоиши ин беморӣ
ҳеҷ гоҳ чунин набуд бад мисли он ки
дар се соли охир аз ӯ буд