одамкушӣ
ба ман хеле зиёдтар аз
ҳозира
дода истодаам, ман девона будам, агар худои шумо
лаънати лаҳзае дошта бошад, ки бозии футболбозӣ ва ё
чизе дар телевизор дар поён вай фарёд
мезанад, ки бисёр нажодпарасти
девонавори бениҳоят қатраҳои девонаи об аст,
ки волидони ман ба ӯ иҷозат доданд дар ин ҷо ройгон зиндагӣ кунед,
бидуни илова кардани кор ё
чизе, ки ӯ маро лату кӯб мекунад, вақте ки ман
ба ӯ муқобилат мекунам, вай маро мезанад ва ман мисли
камтар аз нисфи андозааш аз
ҷевон берун меомадам, дар ҳоле ки ӯ бори аввал
маро мезад, ман дар назар дорам, ки вай девона аст ӯ як мутаассиби як
нажодпарасти гомогобистии нажодӣ аст