145:1 αλληλουια Αγγαιου κα Ζαχαριου ανει ψυχ μου τν κριον
145:2 ανέσω κριον ν ζω μου ψαλ τ θε μου ως πάρχω
145:3 μ πεποθατε π ρχοντας κα φ υος νθρπων ος οκ στιν σωτηρα
145:4 ξελεσεται τ πνεμα ατο κα πιστρέψει ες τν γν ατο ν κεν τ μέρ πολονται πάντες ο διαλογισμο ατν
145:5 μακάριος ο θες Ιακωβ βοηθς λπς ατο π κριον τν θεν ατο
145:6 τν ποισαντα τν ορανν κα τν γν τν θάλασσαν κα πάντα τ ν ατος τν φυλάσσοντα λθειαν ες τν ανα
145:7 ποιοντα κρμα τος δικουμένοις διδντα τροφν τος πεινσιν κριος λει πεπεδημένους
145:8 κριος νορθο κατερραγμένους κριος σοφο τυφλος κριος γαπ δικαους
145:9 κριος φυλάσσει τος προσηλτους ρφανν κα χραν ναλμψεται κα δν μαρτωλν φανιε
145:10 βασιλεσει κριος ες τν ανα θες σου Σιων ες γενεν κα γενεάν