103:1 τ Δαυιδ ελγει ψυχ μου τν κριον κριε θες μου μεγαλνθης σφδρα ξομολγησιν κα επρέπειαν νεδσω
103:2 ναβαλλμενος φς ς μάτιον κτενων τν ορανν σε δέρριν
103:3 στεγάζων ν δασιν τ περα ατο τιθες νέφη τν πβασιν ατο περιπατν π πτεργων νέμων
103:4 ποιν τος γγέλους ατο πνεματα κα τος λειτουργος ατο πρ φλέγον
103:5 θεμελωσεν τν γν π τν σφάλειαν ατς ο κλιθσεται ες τν ανα το ανος
103:6 βυσσος ς μάτιον τ περιβλαιον ατο π τν ρέων στσονται δατα
103:7 π πιτιμσες σου φεξονται π φωνς βροντς σου δειλιάσουσιν
103:8 ναβανουσιν ρη κα καταβανουσιν πεδα ες τπον ν θεμελωσας ατος
103:9 ριον θου ο παρελεσονται οδ πιστρέψουσιν καλψαι τν γν
103:10 ξαποστέλλων πηγς ν φάραγξιν ν μέσον τν ρέων διελεσονται δατα
103:11 ποτιοσιν πάντα τ θηρα το γρο προσδέξονται ναγροι ες δψαν ατν
103:12 π ατ τ πετειν το ορανο κατασκηνσει κ μέσου τν πετρν δσουσιν φωνν
103:13 ποτζων ρη κ τν περων ατο π καρπο τν ργων σου χορτασθσεται γ
103:14 ξανατέλλων χρτον τος κτνεσιν κα χλην τ δουλε τν νθρπων το ξαγαγεν ρτον κ τς γς
103:15 κα ονος εφρανει καρδαν νθρπου το λαρναι πρσωπον ν λα κα ρτος καρδαν νθρπου στηρζει
103:16 χορτασθσεται τ ξλα το πεδου α κέδροι το Λιβάνου ς φτευσεν
103:17 κε στρουθα ννοσσεσουσιν το ρωδιο οκα γεται ατν
103:18 ρη τ ψηλ τας λάφοις πέτρα καταφυγ τος χοιρογρυλλοις
103:19 ποησεν σελνην ες καιρος λιος γνω τν δσιν ατο
103:20 θου σκτος κα γένετο νξ ν ατ διελεσονται πάντα τ θηρα το δρυμο
103:21 σκμνοι ρυμενοι ρπάσαι κα ζητσαι παρ το θεο βρσιν ατος
103:22 νέτειλεν λιος κα συνχθησαν κα ν τας μάνδραις ατν κοιτασθσονται
103:23 ξελεσεται νθρωπος π τ ργον ατο κα π τν ργασαν ατο ως σπέρας
103:24 ς μεγαλνθη τ ργα σου κριε πάντα ν σοφ ποησας πληρθη γ τς κτσες σου
103:25 ατη θάλασσα μεγάλη κα ερχωρος κε ρπετά ν οκ στιν ριθμς ζα μικρ μετ μεγάλων
103:26 κε πλοα διαπορεονται δράκων οτος ν πλασας μπαζειν ατ
103:27 πάντα πρς σ προσδοκσιν δοναι τν τροφν ατος εκαιρον
103:28 δντος σου ατος συλλέξουσιν νοξαντος δέ σου τν χερα τ σμπαντα πλησθσονται χρησττητος
103:29 ποστρέψαντος δέ σου τ πρσωπον ταραχθσονται ντανελες τ πνεμα ατν κα κλεψουσιν κα ες τν χον ατν πιστρέψουσιν
103:30 ξαποστελες τ πνεμά σου κα κτισθσονται κα νακαινιες τ πρσωπον τς γς
103:31 τω δξα κυρου ες τν ανα εφρανθσεται κριος π τος ργοις ατο
103:32 πιβλέπων π τν γν κα ποιν ατν τρέμειν πτμενος τν ρέων κα καπνζονται
103:33 σω τ κυρ ν τ ζω μου ψαλ τ θε μου ως πάρχω
103:34 δυνθεη ατ διαλογ μου γ δ εφρανθσομαι π τ κυρ
103:35 κλποισαν μαρτωλο π τς γς κα νομοι στε μ πάρχειν ατος ελγει ψυχ μου τν κριον