59:1 ες τ τέλος τος λλοιωθησομένοις τι ες στηλογραφαν τ Δαυιδ ες διδαχν
59:2 πτε νεπρισεν τν Μεσοποταμαν Συρας κα τν Συραν Σωβα κα πέστρεψεν Ιωαβ κα πάταξεν τν φάραγγα τν λν δδεκα χιλιάδας
59:3 θες πσω μς κα καθελες μς ργσθης κα οκτρησας μς
59:4 συνέσεισας τν γν κα συνετάραξας ατν ασαι τ συντρμματα ατς τι σαλεθη
59:5 δειξας τ λα σου σκληρά πτισας μς ονον κατανξεως
59:6 δωκας τος φοβουμένοις σε σημεωσιν το φυγεν π προσπου τξου διάψαλμα
59:7 πως ν υσθσιν ο γαπητο σου σσον τ δεξι σου κα πάκουσν μου
59:8 θες λάλησεν ν τ γ ατο γαλλιάσομαι κα διαμερι Σικιμα κα τν κοιλάδα τν σκηνν διαμετρσω
59:9 μς στιν Γαλααδ κα μς στιν Μανασση κα Εφραιμ κραταωσις τς κεφαλς μου Ιουδας βασιλες μου
59:10 Μωαβ λέβης τς λπδος μου π τν Ιδουμααν κτεν τ πδημά μου μο λλφυλοι πετάγησαν
59:11 τς πάξει με ες πλιν περιοχς τς δηγσει με ως τς Ιδουμαας
59:12 οχ σ θες πωσάμενος μς κα οκ ξελεσ θες ν τας δυνάμεσιν μν
59:13 δς μν βοθειαν κ θλψεως κα ματαα σωτηρα νθρπου
59:14 ν δ τ θε ποισομεν δναμιν κα ατς ξουδενσει τος θλβοντας μς