41:1 ες τ τέλος ες σνεσιν τος υος Κορε
41:2 ν τρπον πιποθε λαφος π τς πηγς τν δάτων οτως πιποθε ψυχ μου πρς σέ θες
41:3 δψησεν ψυχ μου πρς τν θεν τν ζντα πτε ξω κα φθσομαι τ προσπ το θεο
41:4 γενθη μοι τ δάκρυά μου ρτος μέρας κα νυκτς ν τ λέγεσθα μοι καθ κάστην μέραν πο στιν θες σου
41:5 τατα μνσθην κα ξέχεα π μ τν ψυχν μου τι διελεσομαι ν τπ σκηνς θαυμαστς ως το οκου το θεο ν φων γαλλιάσεως κα ξομολογσεως χου ορτάζοντος
41:6 να τ περλυπος ε ψυχ κα να τ συνταράσσεις με λπισον π τν θεν τι ξομολογσομαι ατ σωτριον το προσπου μου θες μου
41:7 πρς μαυτν ψυχ μου ταράχθη δι τοτο μνησθσομα σου κ γς Ιορδάνου κα Ερμωνιιμ π ρους μικρο
41:8 βυσσος βυσσον πικαλεται ες φωνν τν καταρρακτν σου πάντες ο μετεωρισμο σου κα τ κματά σου π μ διλθον
41:9 μέρας ντελεται κριος τ λεος ατο κα νυκτς δ παρ μο προσευχ τ θε τς ζως μου
41:10 ρ τ θε ντιλμπτωρ μου ε δι τ μου πελάθου να τ σκυθρωπάζων πορεομαι ν τ κθλβειν τν χθρν μου
41:11 ν τ καταθλάσαι τ στ μου νεδισάν με ο θλβοντές με ν τ λέγειν ατος μοι καθ κάστην μέραν πο στιν θες σου
41:12 να τ περλυπος ε ψυχ κα να τ συνταράσσεις με λπισον π τν θεν τι ξομολογσομαι ατ σωτηρα το προσπου μου θες μου