22:1 ψαλμς τ Δαυιδ κριος ποιμανει με κα οδέν με στερσει
22:2 ες τπον χλης κε με κατεσκνωσεν π δατος ναπασεως ξέθρεψέν με
22:3 τν ψυχν μου πέστρεψεν δγησέν με π τρβους δικαιοσνης νεκεν το νματος ατο
22:4 ν γρ κα πορευθ ν μέσ σκις θανάτου ο φοβηθσομαι κακά τι σ μετ μο ε άβδος σου κα βακτηρα σου ατα με παρεκάλεσαν
22:5 τομασας νπιν μου τράπεζαν ξ ναντας τν θλιβντων με λπανας ν λα τν κεφαλν μου κα τ ποτριν σου μεθσκον ς κράτιστον
22:6 κα τ λες σου καταδιξετα με πάσας τς μέρας τς ζως μου κα τ κατοικεν με ν οκ κυρου ες μακρτητα μερν