6:3 βησα ν θλψει μου πρς κριον τν θεν μου κα εσκουσέν μου κ κοιλας δου κραυγς μου κουσας φωνς μου
6:4 πέρριψάς με ες βάθη καρδας θαλάσσης κα ποταμο με κκλωσαν πάντες ο μετεωρισμο σου κα τ κματά σου π μ διλθον
6:5 κγ επα πσμαι ξ φθαλμν σου ρα προσθσω το πιβλέψαι πρς ναν τν γιν σου
6:6 περιεχθη μοι δωρ ως ψυχς μου βυσσος κκλωσέν με σχάτη δυ κεφαλ μου ες σχισμς ρέων
6:7 κατέβην ες γν ς ο μοχλο ατς κάτοχοι ανιοι κα ναβτω κ φθορς ζω μου κριε θες μου
6:8 ν τ κλεπειν τν ψυχν μου π μο το κυρου μνσθην κα λθοι πρς σ προσευχ μου ες ναν γιν σου
6:9 φυλασσμενοι μάταια κα ψευδ λεος ατν γκατέλιπον
6:10 γ δ μετ φωνς ανέσεως κα ξομολογσεως θσω σοι σα ηξάμην ποδσω σοι ες σωτηραν μου τ κυρ