2:1 κα νν ντολ ατη πρς μς ο ερες
2:2 ν μ κοσητε κα ν μ θσθε ες τν καρδαν μν το δοναι δξαν τ νματ μου λέγει κριος παντοκράτωρ κα ξαποστελ φ μς τν κατάραν κα πικαταράσομαι τν ελογαν μν κα καταράσομαι ατν κα διασκεδάσω τν ελογαν μν κα οκ σται ν μν τι μες ο τθεσθε ες τν καρδαν μν
2:3 δο γ φορζω μν τν μον κα σκορπι νυστρον π τ πρσωπα μν νυστρον ορτν μν κα λμψομαι μς ες τ ατ
2:4 κα πιγνσεσθε διτι γ ξαπέσταλκα πρς μς τν ντολν τατην το εναι τν διαθκην μου πρς τος Λευτας λέγει κριος παντοκράτωρ
2:5 διαθκη μου ν μετ ατο τς ζως κα τς ερνης κα δωκα ατ ν φβ φοβεσθα με κα π προσπου νματς μου στέλλεσθαι ατν
2:6 νμος ληθεας ν ν τ στματι ατο κα δικα οχ ερέθη ν χελεσιν ατο ν ερν κατευθνων πορεθη μετ μο κα πολλος πέστρεψεν π δικας
2:7 τι χελη ερέως φυλάξεται γνσιν κα νμον κζητσουσιν κ στματος ατο διτι γγελος κυρου παντοκράτορς στιν
2:8 μες δ ξεκλνατε κ τς δο κα πολλος σθενσατε ν νμ διεφθερατε τν διαθκην το Λευι λέγει κριος παντοκράτωρ
2:9 κγ δέδωκα μς ξουδενωμένους κα παρειμένους ες πάντα τ θνη νθ ν μες οκ φυλάξασθε τς δος μου λλ λαμβάνετε πρσωπα ν νμ
2:10 οχ θες ες κτισεν μς οχ πατρ ες πάντων μν τ τι γκατελπετε καστος τν δελφν ατο το βεβηλσαι τν διαθκην τν πατέρων μν
2:11 γκατελεφθη Ιουδας κα βδέλυγμα γένετο ν τ Ισραηλ κα ν Ιερουσαλημ διτι βεβλωσεν Ιουδας τ για κυρου ν ος γάπησεν κα πετδευσεν ες θεος λλοτρους
2:12 ξολεθρεσει κριος τν νθρωπον τν ποιοντα τατα ως κα ταπεινωθ κ σκηνωμάτων Ιακωβ κα κ προσαγντων θυσαν τ κυρ παντοκράτορι
2:13 κα τατα μσουν ποιετε καλπτετε δάκρυσιν τ θυσιαστριον κυρου κα κλαυθμ κα στεναγμ κ κπων τι ξιον πιβλέψαι ες θυσαν λαβεν δεκτν κ τν χειρν μν
2:14 κα επατε νεκεν τνος τι κριος διεμαρτρατο ν μέσον σο κα ν μέσον γυναικς νετητς σου ν γκατέλιπες κα ατ κοινωνς σου κα γυν διαθκης σου
2:15 κα οκ λλος ποησεν κα πλειμμα πνεματος ατο κα επατε τ λλο λλ σπέρμα ζητε θες κα φυλάξασθε ν τ πνεματι μν κα γυνακα νετητς σου μ γκαταλπς
2:16 λλ ν μισσας ξαποστελς λέγει κριος θες το Ισραηλ κα καλψει σέβεια π τ νθυμματά σου λέγει κριος παντοκράτωρ κα φυλάξασθε ν τ πνεματι μν κα ο μ γκαταλπητε
2:17 ο παροξνοντες τν θεν ν τος λγοις μν κα επατε ν τνι παρωξναμεν ατν ν τ λέγειν μς πς ποιν πονηρν καλν νπιον κυρου κα ν ατος ατς εδκησεν κα πο στιν θες τς δικαιοσνης