
2:1 Ï€áÿöÏ‚ áüÐγνáýùφωσεν áüÐν áýÀÏ�γáÿÇ Î±áýÐτοáÿæ κáýûÏ�ιος Ï„áýôν θυγατÎÏ�α Σιων κατÎÏ�Ï�ιψεν áüÐξ οáýÐÏ�ανοáÿæ εáüðÏ‚ γáÿÆÎ½ δáýùξασμα ΙσÏ�αηλ καáýö οáýÐκ áüÐμνáýõσθη áýÑποποδáý÷ου ποδáÿöν αáýÐτοáÿæ áüÐν áüáμÎÏ�áþó áýÀÏ�γáÿÆÏ‚ αáýÐτοáÿæ
2:2 κατεπáýùντισεν κáýûÏ�ιος οáýРφεισάμενος πάντα Ï„áýð áýáÏ�αáÿÖα Ιακωβ καθεáÿÖλεν áüÐν θυμáÿ÷ αáýÐτοáÿæ Ï„áýð áýÀχυÏ�áýýματα Ï„áÿÆÏ‚ θυγατÏ�áýøÏ‚ Ιουδα áüÐκáýùλλησεν εáüðÏ‚ Ï„áýôν γáÿÆÎ½ áüÐβεβáýõλωσεν βασιλÎα αáýÐÏ„áÿÆÏ‚ καáýö áüÄÏ�χοντας αáýÐÏ„áÿÆÏ‚
2:3 συνÎκλασεν áüÐν áýÀÏ�γáÿÇ Î¸Ï…Î¼Î¿áÿæ αáýÐτοáÿæ Ï€áþöν κÎÏ�ας ΙσÏ�αηλ áüÀÏ€ÎστÏ�εψεν áýÀÏ€áý÷σω δεξιáýðν αáýÐτοáÿæ áüÀÏ€áýø Ï€Ï�οσáýýπου áüÐχθÏ�οáÿæ καáýö áüÀνáÿÆÏˆÎµÎ½ áüÐν Ιακωβ áýáÏ‚ Ï€áÿæÏ� φλáýùγα καáýö κατÎφαγεν πάντα Ï„áýð κáýûκλáÿó
2:4 áüÐνÎτεινεν Ï„áýùξον αáýÐτοáÿæ áýáÏ‚ áüÐχθÏ�áýùÏ‚ áüÐστεÏ�Îωσεν δεξιáýðν αáýÐτοáÿæ áýáÏ‚ áýÑπεναντáý÷ος καáýö áüÀÏ€Îκτεινεν πάντα Ï„áýð áüÐπιθυμáýõματα áýÀφθαλμáÿöν μου áüÐν σκηνáÿÇ Î¸Ï…Î³Î±Ï„Ï�áýøÏ‚ Σιων áüÐξÎχεεν áýáÏ‚ Ï€áÿæÏ� Ï„áýøÎ½ θυμáýøÎ½ αáýÐτοáÿæ
2:5 áüÐγενáýõθη κáýûÏ�ιος áýáÏ‚ áüÐχθÏ�áýùÏ‚ κατεπáýùντισεν ΙσÏ�αηλ κατεπáýùντισεν πάσας Ï„áýðÏ‚ βάÏ�εις αáýÐÏ„áÿÆÏ‚ διÎφθειÏ�εν Ï„áýð áýÀχυÏ�áýýματα αáýÐτοáÿæ καáýö áüÐπλáýõθυνεν Ï„áÿÇ Î¸Ï…Î³Î±Ï„Ï�áýö Ιουδα ταπεινουμÎνην καáýö τεταπεινωμÎνην
2:6 καáýö διεπÎτασεν áýáÏ‚ áüÄμπελον Ï„áýø σκáýõνωμα αáýÐτοáÿæ διÎφθειÏ�εν áüÑοÏ�Ï„áýôν αáýÐτοáÿæ áüÐπελάθετο κáýûÏ�ιος áýà áüÐποáý÷ησεν áüÐν Σιων áüÑοÏ�Ï„áÿÆÏ‚ καáýö σαββάτου καáýö παÏ�áýýξυνεν áüÐμβÏ�ιμáýõματι áýÀÏ�γáÿÆÏ‚ αáýÐτοáÿæ βασιλÎα καáýö áüñεÏ�Îα καáýö áüÄÏ�χοντα
2:7 áüÀÏ€áýýσατο κáýûÏ�ιος θυσιαστáýõÏ�ιον αáýÐτοáÿæ áüÀπετáý÷ναξεν áüÁγáý÷ασμα αáýÐτοáÿæ συνÎÏ„Ï�ιψεν áüÐν χειÏ�áýö áüÐχθÏ�οáÿæ τεáÿÖχος βάÏ�εων αáýÐÏ„áÿÆÏ‚ φωνáýôν áüÔδωκαν áüÐν οáüôκáÿó κυÏ�áý÷ου áýáÏ‚ áüÐν áüáμÎÏ�áþó áüÑοÏ�Ï„áÿÆÏ‚
2:8 καáýö áüÐÏ€ÎστÏ�εψεν κáýûÏ�ιος τοáÿæ διαφθεáÿÖÏ�αι τεáÿÖχος θυγατÏ�áýøÏ‚ Σιων áüÐξÎτεινεν μÎÏ„Ï�ον οáýÐκ áüÀÏ€ÎστÏ�εψεν χεáÿÖÏ�α αáýÐτοáÿæ áüÀÏ€áýø καταπατáýõματος καáýö áüÐÏ€Îνθησεν Ï„áýø Ï€Ï�οτεáý÷χισμα καáýö τεáÿÖχος áýÁμοθυμαδáýøÎ½ áüàσθÎνησεν
2:9 áüÐνεπάγησαν εáüðÏ‚ γáÿÆÎ½ Ï€áýûλαι αáýÐÏ„áÿÆÏ‚ áüÀÏ€áýýλεσεν καáýö συνÎÏ„Ï�ιψεν μοχλοáýúÏ‚ αáýÐÏ„áÿÆÏ‚ βασιλÎα αáýÐÏ„áÿÆÏ‚ καáýö áüÄÏ�χοντας αáýÐÏ„áÿÆÏ‚ áüÐν τοáÿÖÏ‚ áüÔθνεσιν οáýÐκ áüÔστιν νáýùμος καáý÷ γε Ï€Ï�οφáÿÆÏ„αι αáýÐÏ„áÿÆÏ‚ οáýÐκ εáüöδον áýÅÏ�ασιν παÏ�áýð κυÏ�áý÷ου
2:10 áüÐκάθισαν εáüðÏ‚ Ï„áýôν γáÿÆÎ½ áüÐσιáýýπησαν Ï€Ï�εσβáýûτεÏ�οι θυγατÏ�áýøÏ‚ Σιων áüÀνεβáý÷βασαν χοáÿæÎ½ áüÐÏ€áýö Ï„áýôν κεφαλáýôν αáýÐÏ„áÿöν πεÏ�ιεζáýýσαντο σάκκους κατáýõγαγον εáüðÏ‚ γáÿÆÎ½ áüÀÏ�χηγοáýúÏ‚ παÏ�θÎνους áüÐν ΙεÏ�ουσαλημ
2:11 áüÐξÎλιπον áüÐν δάκÏ�υσιν οáüñ áýÀφθαλμοáý÷ μου áüÐταÏ�άχθη áüá καÏ�δáý÷α μου áüÐξεχáýûθη εáüðÏ‚ γáÿÆÎ½ áüá δáýùξα μου áüÐÏ€áýö Ï„áýø σáýûντÏ�ιμμα Ï„áÿÆÏ‚ θυγατÏ�áýøÏ‚ τοáÿæ λαοáÿæ μου áüÐν Ï„áÿ÷ áüÐκλιπεáÿÖν νáýõπιον καáýö θηλάζοντα áüÐν πλατεáý÷αις Ï€áýùλεως
2:12 ταáÿÖÏ‚ μητÏ�άσιν αáýÐÏ„áÿöν εáüöπαν ποáÿæ σáÿÖτος καáýö οáüöνος áüÐν Ï„áÿ÷ áüÐκλáýûεσθαι αáýÐτοáýúÏ‚ áýáÏ‚ Ï„Ï�αυματáý÷ας áüÐν πλατεáý÷αις Ï€áýùλεως áüÐν Ï„áÿ÷ áüÐκχεáÿÖσθαι ψυχáýðÏ‚ αáýÐÏ„áÿöν εáüðÏ‚ κáýùλπον μητÎÏ�ων αáýÐÏ„áÿöν
2:13 Ï„áý÷ μαÏ�τυÏ�áýõσω σοι áüâ Ï„áý÷ áýÁμοιáýýσω σοι θáýûγατεÏ� ΙεÏ�ουσαλημ Ï„áý÷Ï‚ σáýýσει σε καáýö παÏ�ακαλÎσει σε παÏ�θÎνος θáýûγατεÏ� Σιων áýÅτι áüÐμεγαλáýûνθη ποτáýõÏ�ιον συντÏ�ιβáÿÆÏ‚ σου Ï„áý÷Ï‚ áüðάσεταáý÷ σε
2:14 Ï€Ï�οφáÿÆÏ„αáý÷ σου εáüôδοσάν σοι μάταια καáýö áüÀφÏ�οσáýûνην καáýö οáýÐκ áüÀπεκάλυψαν áüÐÏ€áýö Ï„áýôν áüÀδικáý÷αν σου τοáÿæ áüÐπιστÏ�Îψαι αáüðχμαλωσáý÷αν σου καáýö εáüôδοσάν σοι λáýõμματα μάταια καáýö áüÐξáýýσματα
2:15 áüÐκÏ�áýùτησαν áüÐÏ€áýö σáýò χεáÿÖÏ�ας πάντες οáüñ παÏ�αποÏ�ευáýùμενοι áýÁδáýùν áüÐσáýûÏ�ισαν καáýö áüÐκáý÷νησαν Ï„áýôν κεφαλáýôν αáýÐÏ„áÿöν áüÐÏ€áýö Ï„áýôν θυγατÎÏ�α ΙεÏ�ουσαλημ áüæ αáýÕτη áüá Ï€áýùλις áüãν áüÐÏ�οáÿæÏƒÎ¹Î½ στÎφανος δáýùξης εáýÐφÏ�οσáýûνη πάσης Ï„áÿÆÏ‚ γáÿÆÏ‚
2:16 διáýõνοιξαν áüÐÏ€áýö σáýò στáýùμα αáýÐÏ„áÿöν πάντες οáüñ áüÐχθÏ�οáý÷ σου áüÐσáýûÏ�ισαν καáýö áüÔβÏ�υξαν áýÀδáýùντας εáüöπαν κατεπáý÷ομεν αáýÐÏ„áýõν πλáýôν αáýÕτη áüá áüáμÎÏ�α áüãν Ï€Ï�οσεδοκáÿöμεν εáýÕÏ�ομεν αáýÐÏ„áýõν εáüôδομεν
2:17 áüÐποáý÷ησεν κáýûÏ�ιος áüà áüÐνεθυμáýõθη συνετÎλεσεν áÿåáýõματα αáýÐτοáÿæ áüà áüÐνετεáý÷λατο áüÐξ áüáμεÏ�áÿöν áüÀÏ�χαáý÷ων καθεáÿÖλεν καáýö οáýÐκ áüÐφεáý÷σατο καáýö ηáýÔφÏ�ανεν áüÐÏ€áýö σáýò áüÐχθÏ�áýùν áýÕψωσεν κÎÏ�ας θλáý÷βοντáýùÏ‚ σε
2:18 áüÐβáýùησεν καÏ�δáý÷α αáýÐÏ„áÿöν Ï€Ï�áýøÏ‚ κáýûÏ�ιον τεáý÷χη Σιων καταγάγετε áýáÏ‚ χειμάÏ�Ï�ους δάκÏ�υα áüáμÎÏ�ας καáýö νυκτáýùÏ‚ μáýô δáÿ÷Ï‚ áüÔκνηψιν σεαυτáÿÇ Î¼áýô σιωπáýõσαιτο θáýûγατεÏ� áýÁ áýÀφθαλμáýùÏ‚ σου
2:19 áüÀνάστα áüÀγαλλáý÷ασαι áüÐν νυκτáýö εáüðÏ‚ áüÀÏ�χáýðÏ‚ φυλακáÿÆÏ‚ σου áüÔκχεον áýáÏ‚ áýÕδωÏ� καÏ�δáý÷αν σου áüÀÏ€Îναντι Ï€Ï�οσáýýπου κυÏ�áý÷ου áüÆÏ�ον Ï€Ï�áýøÏ‚ αáýÐÏ„áýøÎ½ χεáÿÖÏ�άς σου πεÏ�áýö ψυχáÿÆÏ‚ νηπáý÷ων σου Ï„áÿöν áüÐκλυομÎνων λιμáÿ÷ áüÐÏ€áþý áüÀÏ�χáÿÆÏ‚ πασáÿöν áüÐξáýùδων
2:20 áüðδΠκáýûÏ�ιε καáýö áüÐÏ€áý÷βλεψον Ï„áý÷νι áüÐπεφáýûλλισας οáýÕτως εáüð φάγονται γυναáÿÖκες καÏ�Ï€áýøÎ½ κοιλáý÷ας αáýÐÏ„áÿöν áüÐπιφυλλáý÷δα áüÐποáý÷ησεν μάγειÏ�ος φονευθáýõσονται νáýõπια θηλάζοντα μαστοáýûÏ‚ áüÀποκτενεáÿÖÏ‚ áüÐν áüÁγιάσματι κυÏ�áý÷ου áüñεÏ�Îα καáýö Ï€Ï�οφáýõτην
2:21 áüÐκοιμáýõθησαν εáüðÏ‚ Ï„áýôν áüÔξοδον παιδάÏ�ιον καáýö Ï€Ï�εσβáýûτης παÏ�θÎνοι μου καáýö νεανáý÷σκοι μου áüÐποÏ�εáýûθησαν áüÐν αáüðχμαλωσáý÷áþó áüÐν áÿåομφαáý÷áþó καáýö áüÐν λιμáÿ÷ áüÀÏ€Îκτεινας áüÐν áüáμÎÏ�áþó áýÀÏ�γáÿÆÏ‚ σου áüÐμαγεáý÷Ï�ευσας οáýÐκ áüÐφεáý÷σω
2:22 áüÐκάλεσεν áüáμÎÏ�αν áüÑοÏ�Ï„áÿÆÏ‚ παÏ�οικáý÷ας μου κυκλáýùθεν καáýö οáýÐκ áüÐγÎνοντο áüÐν áüáμÎÏ�áþó áýÀÏ�γáÿÆÏ‚ κυÏ�áý÷ου áüÀνασáÿóζáýùμενος καáýö καταλελειμμÎνος áýáÏ‚ áüÐπεκÏ�άτησα καáýö áüÐπλáýõθυνα áüÐχθÏ�οáýûÏ‚ μου πάντας