29:2 τάδε λέγει κριος δο δατα ναβανει π βορρ κα σται ες χειμάρρουν κατακλζοντα κα κατακλσει γν κα τ πλρωμα ατς πλιν κα τος κατοικοντας ν ατ κα κεκράξονται ο νθρωποι κα λαλάξουσιν παντες ο κατοικοντες τν γν
29:3 π φωνς ρμς ατο π τν πλν τν ποδν ατο κα π σεισμο τν ρμάτων ατο χου τροχν ατο οκ πέστρεψαν πατέρες φ υος ατν π κλσεως χειρν ατν
29:4 ν τ μέρ τ ρχομέν το πολέσαι πάντας τος λλοφλους κα φανι τν Τρον κα τν Σιδνα κα πάντας τος καταλοπους τς βοηθεας ατν τι ξολεθρεσει κριος τος καταλοπους τν νσων
29:5 κει φαλάκρωμα π Γάζαν περρφη σκαλν κα ο κατάλοιποι Ενακιμ ως τνος κψεις
29:6 μάχαιρα το κυρου ως τνος οχ συχάσεις ποκατάστηθι ες τν κολεν σου νάπαυσαι κα πάρθητι
29:7 πς συχάσει κα κριος νετελατο ατ π τν σκαλνα κα π τς παραθαλασσους π τς καταλοπους πεγερθναι