62:1 δι Σιων ο σιωπσομαι κα δι Ιερουσαλημ οκ νσω ως ν ξέλθ ς φς δικαιοσνη μου τ δ σωτριν μου ς λαμπς καυθσεται
62:2 κα ψονται θνη τν δικαιοσνην σου κα βασιλες τν δξαν σου κα καλέσει σε τ νομά σου τ καινν κριος νομάσει ατ
62:3 κα σ στέφανος κάλλους ν χειρ κυρου κα διάδημα βασιλεας ν χειρ θεο σου
62:4 κα οκέτι κληθσ καταλελειμμένη κα γ σου ο κληθσεται ρημος σο γρ κληθσεται θέλημα μν κα τ γ σου οκουμένη
62:5 κα ς συνοικν νεανσκος παρθέν οτως κατοικσουσιν ο υο σου μετ σο κα σται ν τρπον εφρανθσεται νυμφος π νμφ οτως εφρανθσεται κριος π σο
62:6 κα π τν τειχέων σου Ιερουσαλημ κατέστησα φλακας λην τν μέραν κα λην τν νκτα ο δι τέλους ο σιωπσονται μιμνσκμενοι κυρου
62:7 οκ στιν γρ μν μοιος ν διορθσ κα ποισ Ιερουσαλημ γαυραμα π τς γς
62:8 μοσεν κριος κατ τς δεξις ατο κα κατ τς σχος το βραχονος ατο ε τι δσω τν στν σου κα τ βρματά σου τος χθρος σου κα ε τι πονται υο λλτριοι τν ονν σου φ μχθησας
62:9 λλ ο συνάγοντες φάγονται ατ κα ανέσουσιν κριον κα ο συνάγοντες πονται ατ ν τας παλεσιν τας γαις μου
62:10 πορεεσθε δι τν πυλν μου κα δοποισατε τ λα μου κα τος λθους τος κ τς δο διαρρψατε ξάρατε σσσημον ες τ θνη
62:11 δο γρ κριος ποησεν κουστν ως σχάτου τς γς επατε τ θυγατρ Σιων δο σοι σωτρ παραγνεται χων τν αυτο μισθν κα τ ργον πρ προσπου ατο
62:12 κα καλέσει ατν λαν γιον λελυτρωμένον π κυρου σ δ κληθσ πιζητουμένη πλις κα οκ γκαταλελειμμένη