
2:1 áüÐÏ€áýö Ï„áÿÆÏ‚ φυλακáÿÆÏ‚ μου στáýõσομαι καáýö áüÐπιβáýõσομαι áüÐÏ€áýö Ï€ÎÏ„Ï�αν καáýö áüÀποσκοπεáýûσω τοáÿæ áüðδεáÿÖν Ï„áý÷ λαλáýõσει áüÐν áüÐμοáýö καáýö Ï„áý÷ áüÀποκÏ�ιθáÿö áüÐÏ€áýö Ï„áýøÎ½ áüÔλεγχáýùν μου
2:2 καáýö áüÀπεκÏ�áý÷θη Ï€Ï�áýùÏ‚ με κáýûÏ�ιος καáýö εáüöπεν γÏ�άψον áýÅÏ�ασιν καáýö σαφáÿöÏ‚ áüÐÏ€áýö πυξáý÷ον áýÅπως διáýýκáÿà áýÁ áüÀναγινáýýσκων αáýÐτά
2:3 διáýùτι áüÔτι áýÅÏ�ασις εáüðÏ‚ καιÏ�áýøÎ½ καáýö áüÀνατελεáÿÖ ÎµáüðÏ‚ Ï€ÎÏ�ας καáýö οáýÐκ εáüðÏ‚ κενáýùν áüÐáýðν áýÑστεÏ�áýõσáÿà áýÑÏ€áýùμεινον αáýÐÏ„áýùν áýÅτι áüÐÏ�χáýùμενος áüåξει καáýö οáýРμáýô χÏ�ονáý÷σáÿÃ
2:4 áüÐáýðν áýÑποστεáý÷ληται οáýÐκ εáýÐδοκεáÿÖ áüá ψυχáýõ μου áüÐν αáýÐÏ„áÿ÷ áýÁ δáýò δáý÷καιος áüÐκ Ï€áý÷στεáýýÏ‚ μου ζáýõσεται
2:5 áýÁ δáýò κατοινωμÎνος καáýö καταφÏ�ονητáýôÏ‚ áüÀνáýôÏ� áüÀλαζáýýν οáýÐδáýòν μáýô πεÏ�άνáÿà áýÃÏ‚ áüÐπλάτυνεν καθáýüÏ‚ áýÁ áþÅδης Ï„áýôν ψυχáýôν αáýÐτοáÿæ καáýö οáý×τος áýáÏ‚ θάνατος οáýÐκ áüÐμπιπλάμενος καáýö áüÐπισυνάξει áüÐÏ€áþý αáýÐÏ„áýøÎ½ πάντα Ï„áýð áüÔθνη καáýö εáüðσδÎξεται Ï€Ï�áýøÏ‚ αáýÐÏ„áýøÎ½ πάντας τοáýúÏ‚ λαοáýûÏ‚
2:6 οáýÐχáýö ταáÿæÏ„α πάντα παÏ�αβολáýôν κατáþý αáýÐτοáÿæ λáýõμψονται καáýö Ï€Ï�áýùβλημα εáüðÏ‚ διáýõγησιν αáýÐτοáÿæ καáýö áüÐÏ�οáÿæÏƒÎ¹Î½ οáýÐαáýö áýÁ πληθáýûνων áüÑαυτáÿ÷ Ï„áýð οáýÐκ áýÄντα αáýÐτοáÿæ áüÕως Ï„áý÷νος καáýö βαÏ�áýûνων Ï„áýøÎ½ κλοιáýøÎ½ αáýÐτοáÿæ στιβαÏ�áÿöÏ‚
2:7 áýÅτι áüÐξαáý÷φνης áüÀναστáýõσονται δάκνοντες αáýÐÏ„áýùν καáýö áüÐκνáýõψουσιν οáüñ áüÐÏ€áý÷βουλοáý÷ σου καáýö áüÔσáÿà εáüðÏ‚ διαÏ�παγáýôν αáýÐτοáÿÖÏ‚
2:8 διáýùτι σáýú áüÐσκáýûλευσας áüÔθνη πολλά σκυλεáýûσουσáý÷ν σε πάντες οáüñ áýÑπολελειμμÎνοι λαοáýö διáþý αáüõματα áüÀνθÏ�áýýπων καáýö áüÀσεβεáý÷ας γáÿÆÏ‚ καáýö Ï€áýùλεως καáýö πάντων Ï„áÿöν κατοικοáýûντων αáýÐÏ„áýõν
2:9 áýæ áýÁ πλεονεκτáÿöν πλεονεξáý÷αν κακáýôν Ï„áÿ÷ οáüôκáÿó αáýÐτοáÿæ τοáÿæ τάξαι εáüðÏ‚ áýÕψος νοσσιáýðν αáýÐτοáÿæ τοáÿæ áüÐκσπασθáÿÆÎ½Î±Î¹ áüÐκ χειÏ�áýøÏ‚ κακáÿöν
2:10 áüÐβουλεáýûσω αáüðσχáýûνην Ï„áÿ÷ οáüôκáÿó σου συνεπÎÏ�ανας λαοáýúÏ‚ πολλοáýûÏ‚ καáýö áüÐξáýõμαÏ�τεν áüá ψυχáýõ σου
2:11 διáýùτι λáý÷θος áüÐκ τοáý÷χου βοáýõσεται καáýö κάνθαÏ�ος áüÐκ ξáýûλου φθÎγξεται αáýÐτά
2:12 οáýÐαáýö áýÁ οáüðκοδομáÿöν Ï€áýùλιν áüÐν αáüõμασιν καáýö áüÑτοιμάζων Ï€áýùλιν áüÐν áüÀδικáý÷αις
2:13 οáýРταáÿæÏ„ά áüÐστιν παÏ�áýð κυÏ�áý÷ου παντοκÏ�άτοÏ�ος καáýö áüÐξÎλιπον λαοáýö áüñκανοáýö áüÐν πυÏ�áý÷ καáýö áüÔθνη πολλáýð áýàλιγοψáýûχησαν
2:14 áýÅτι πλησθáýõσεται áüá γáÿÆ Ï„Î¿áÿæ γνáÿöναι Ï„áýôν δáýùξαν κυÏ�áý÷ου áýáÏ‚ áýÕδωÏ� κατακαλáýûψει αáýÐτοáýûÏ‚
2:15 áýæ áýÁ ποτáý÷ζων Ï„áýøÎ½ πλησáý÷ον αáýÐτοáÿæ áüÀνατÏ�οπáÿÇ Î¸Î¿Î»ÎµÏ�áþ÷ καáýö μεθáýûσκων áýÅπως áüÐπιβλÎÏ€áÿà áüÐÏ€áýö Ï„áýð σπáýõλαια αáýÐÏ„áÿöν
2:16 πλησμονáýôν áüÀτιμáý÷ας áüÐκ δáýùξης Ï€áý÷ε καáýö σáýú καáýö διασαλεáýûθητι καáýö σεáý÷σθητι áüÐκáýûκλωσεν áüÐÏ€áýö σáýò ποτáýõÏ�ιον δεξιáþöÏ‚ κυÏ�áý÷ου καáýö συνáýõχθη áüÀτιμáý÷α áüÐÏ€áýö Ï„áýôν δáýùξαν σου
2:17 διáýùτι áüÀσÎβεια τοáÿæ Λιβάνου καλáýûψει σε καáýö ταλαιπωÏ�áý÷α θηÏ�áý÷ων πτοáýõσει σε διáýð αáüõματα áüÀνθÏ�áýýπων καáýö áüÀσεβεáý÷ας γáÿÆÏ‚ καáýö Ï€áýùλεως καáýö πάντων Ï„áÿöν κατοικοáýûντων αáýÐÏ„áýõν
2:18 Ï„áý÷ áýàφελεáÿÖ Î³Î»Ï…Ï€Ï„áýùν áýÅτι áüÔγλυψαν αáýÐÏ„áýù áüÔπλασαν αáýÐÏ„áýø χáýýνευμα φαντασáý÷αν ψευδáÿÆ áýÅτι Ï€Îποιθεν áýÁ πλάσας áüÐÏ€áýö Ï„áýø πλάσμα αáýÐτοáÿæ τοáÿæ ποιáÿÆÏƒÎ±Î¹ εáüôδωλα κωφά
2:19 οáýÐαáýö áýÁ λÎγων Ï„áÿ÷ ξáýûλáÿó áüÔκνηψον áüÐξεγÎÏ�θητι καáýö Ï„áÿ÷ λáý÷θáÿó áýÑψáýýθητι καáýö αáýÐÏ„áýù áüÐστιν φαντασáý÷α τοáÿæÏ„ο δΠáüÐστιν áüÔλασμα χÏ�υσáý÷ου καáýö áüÀÏ�γυÏ�áý÷ου καáýö Ï€áþöν πνεáÿæÎ¼Î± οáýÐκ áüÔστιν áüÐν αáýÐÏ„áÿ÷
2:20 áýÁ δáýò κáýûÏ�ιος áüÐν ναáÿ÷ áüÁγáý÷áÿó αáýÐτοáÿæ εáýÐλαβεáý÷σθω áüÀÏ€áýø Ï€Ï�οσáýýπου αáýÐτοáÿæ Ï€áþöσα áüá γáÿÆ