4:1 δ Μαρδοχαος πιγνος τ συντελομενον διέρρηξεν τ μάτια ατο κα νεδσατο σάκκον κα κατεπάσατο σποδν κα κπηδσας δι τς πλατεας τς πλεως βα φων μεγάλ αρεται θνος μηδν δικηκς
4:2 κα λθεν ως τς πλης το βασιλέως κα στη ο γρ ν ξν ατ εσελθεν ες τν αλν σάκκον χοντι κα σποδν
4:3 κα ν πάσ χρ ο ξετθετο τ γράμματα κραυγ κα κοπετς κα πένθος μέγα τος Ιουδαοις σάκκον κα σποδν στρωσαν αυτος
4:4 κα εσλθον α βραι κα ο ενοχοι τς βασιλσσης κα νγγειλαν ατ κα ταράχθη κοσασα τ γεγονς κα πέστειλεν στολσαι τν Μαρδοχαον κα φελέσθαι ατο τν σάκκον δ οκ πεσθη
4:5 δ Εσθηρ προσεκαλέσατο Αχραθαον τν ενοχον ατς ς παρειστκει ατ κα πέστειλεν μαθεν ατ παρ το Μαρδοχαου τ κριβές
4:7 δ Μαρδοχαος πέδειξεν ατ τ γεγονς κα τν παγγελαν ν πηγγελατο Αμαν τ βασιλε ες τν γάζαν ταλάντων μυρων να πολέσ τος Ιουδαους
4:8 κα τ ντγραφον τ ν Σοσοις κτεθν πρ το πολέσθαι ατος δωκεν ατ δεξαι τ Εσθηρ κα επεν ατ ντελασθαι ατ εσελθοσ παραιτσασθαι τν βασιλέα κα ξισαι ατν περ το λαο μνησθεσα μερν ταπεινσες σου ς τράφης ν χειρ μου διτι Αμαν δευτερεων τ βασιλε λάλησεν καθ μν ες θάνατον πικάλεσαι τν κριον κα λάλησον τ βασιλε περ μν κα σαι μς κ θανάτου
4:9 εσελθν δ Αχραθαος λάλησεν ατ πάντας τος λγους τοτους
4:10 επεν δ Εσθηρ πρς Αχραθαον πορεθητι πρς Μαρδοχαον κα επν τι
4:11 τ θνη πάντα τς βασιλεας γινσκει τι πς νθρωπος γυν ς εσελεσεται πρς τν βασιλέα ες τν αλν τν σωτέραν κλητος οκ στιν ατ σωτηρα πλν κτενει βασιλες τν χρυσν άβδον οτος σωθσεται κγ ο κέκλημαι εσελθεν πρς τν βασιλέα εσν αται μέραι τριάκοντα
4:12 κα πγγειλεν Αχραθαος Μαρδοχα πάντας τος λγους Εσθηρ
4:13 κα επεν Μαρδοχαος πρς Αχραθαον πορεθητι κα επν ατ Εσθηρ μ επς σεαυτ τι σωθσ μνη ν τ βασιλε παρ πάντας τος Ιουδαους
4:14 ς τι ν παρακοσς ν τοτ τ καιρ λλοθεν βοθεια κα σκέπη σται τος Ιουδαοις σ δ κα οκος το πατρς σου πολεσθε κα τς οδεν ε ες τν καιρν τοτον βασλευσας
4:15 κα ξαπέστειλεν Εσθηρ τν κοντα πρς ατν πρς Μαρδοχαον λέγουσα
4:16 βαδσας κκλησασον τος Ιουδαους τος ν Σοσοις κα νηστεσατε π μο κα μ φάγητε μηδ πητε π μέρας τρες νκτα κα μέραν κγ δ κα α βραι μου σιτσομεν κα ττε εσελεσομαι πρς τν βασιλέα παρ τν νμον ν κα πολέσθαι με
4:17 κα βαδσας Μαρδοχαος ποησεν σα νετελατο ατ Εσθηρ
κα δεθη κυρου μνημονεων πάντα τ ργα κυρου κα επεν
κριε κριε βασιλε πάντων κρατν τι ν ξουσ σου τ πν στιν κα οκ στιν ντιδοξν σοι ν τ θέλειν σε σσαι τν Ισραηλ
τι σ ποησας τν ορανν κα τν γν κα πν θαυμαζμενον ν τ π ορανν κα κριος ε πάντων κα οκ στιν ς ντιτάξετα σοι τ κυρ
σ πάντα γινσκεις σ οδας κριε τι οκ ν βρει οδ ν περηφαν οδ ν φιλοδοξ ποησα τοτο τ μ προσκυνεν τν περφανον Αμαν τι ηδκουν φιλεν πέλματα ποδν ατο πρς σωτηραν Ισραηλ
λλ ποησα τοτο να μ θ δξαν νθρπου περάνω δξης θεο κα ο προσκυνσω οδένα πλν σο το κυρου μου κα ο ποισω ατ ν περηφαν
κα νν κριε θες βασιλες θες Αβρααμ φεσαι το λαο σου τι πιβλέπουσιν μν ες καταφθορν κα πεθμησαν πολέσαι τν ξ ρχς κληρονομαν σου
μ περδς τν μερδα σου ν σεαυτ λυτρσω κ γς Αγπτου
πάκουσον τς δεσες μου κα λάσθητι τ κλρ σου κα στρέψον τ πένθος μν ες εωχαν να ζντες μνμέν σου τ νομα κριε κα μ φανσς στμα ανοντων σοι
κα πς Ισραηλ κέκραξαν ξ σχος ατν τι θάνατος ατν ν φθαλμος ατν
κα Εσθηρ βασλισσα κατέφυγεν π τν κριον ν γνι θανάτου κατειλημμένη κα φελομένη τ μάτια τς δξης ατς νεδσατο μάτια στενοχωρας κα πένθους κα ντ τν περηφάνων δυσμάτων σποδο κα κοπριν πλησεν τν κεφαλν ατς κα τ σμα ατς ταπενωσεν σφδρα κα πάντα τπον κσμου γαλλιάματος ατς πλησε στρεπτν τριχν ατς κα δετο κυρου θεο Ισραηλ κα επεν
κριέ μου βασιλες μν σ ε μνος βοθησν μοι τ μν κα μ χοσ βοηθν ε μ σέ τι κνδυνς μου ν χειρ μου
γ κουον κ γενετς μου ν φυλ πατρις μου τι σ κριε λαβες τν Ισραηλ κ πάντων τν θνν κα τος πατέρας μν κ πάντων τν προγνων ατν ες κληρονομαν ανιον κα ποησας ατος σα λάλησας
κα νν μάρτομεν νπιν σου κα παρέδωκας μς ες χερας τν χθρν μν νθ ν δοξάσαμεν τος θεος ατν δκαιος ε κριε
κα νν οχ κανθησαν ν πικρασμ δουλεας μν λλ θηκαν τς χερας ατν π τς χερας τν εδλων ατν ξραι ρισμν στματς σου κα φανσαι κληρονομαν σου κα μφράξαι στμα ανοντων σοι κα σβέσαι δξαν οκου σου κα θυσιαστριν σου
κα νοξαι στμα θνν ες ρετς ματαων κα θαυμασθναι βασιλέα σάρκινον ες ανα
μ παραδς κριε τ σκπτρν σου τος μ οσιν κα μ καταγελασάτωσαν ν τ πτσει μν λλ στρέψον τν βουλν ατν π ατος τν δ ρξάμενον φ μς παραδειγμάτισον
μνσθητι κριε γνσθητι ν καιρ θλψεως μν κα μ θάρσυνον βασιλε τν θεν κα πάσης ρχς πικρατν
δς λγον ερυθμον ες τ στμα μου νπιον το λέοντος κα μετάθες τν καρδαν ατο ες μσος το πολεμοντος μς ες συντέλειαν ατο κα τν μονοοντων ατ
μς δ σαι ν χειρ σου κα βοθησν μοι τ μν κα μ χοσ ε μ σέ κριε
πάντων γνσιν χεις κα οδας τι μσησα δξαν νμων κα βδελσσομαι κοτην περιτμτων κα παντς λλοτρου
σ οδας τν νάγκην μου τι βδελσσομαι τ σημεον τς περηφανας μου στιν π τς κεφαλς μου ν μέραις πτασας μου βδελσσομαι ατ ς άκος καταμηνων κα ο φορ ατ ν μέραις συχας μου
κα οκ φαγεν δολη σου τράπεζαν Αμαν κα οκ δξασα συμπσιον βασιλέως οδ πιον ονον σπονδν
κα οκ ηφράνθη δολη σου φ μέρας μεταβολς μου μέχρι νν πλν π σο κριε θες Αβρααμ
θες σχων π πάντας εσάκουσον φωνν πηλπισμένων κα σαι μς κ χειρς τν πονηρευομένων κα σα με κ το φβου μου