2:1 σ ον, τέκνον μου, νδυναμο ν τ χάριτι τ ν χριστ ησο,
2:2 κα κουσας παρ μο δι πολλν μαρτύρων, τατα παράθου πιστος νθρώποις, οτινες κανο σονται κα τέρους διδάξαι.
2:3 συγκακοπάθησον ς καλς στρατιώτης χριστο ησο.
2:4 οδες στρατευόμενος μπλέκεται τας το βίου πραγματείαις, να τ στρατολογήσαντι ρέσ·
2:5 ν δ κα θλ τις, ο στεφανοται ν μ νομίμως θλήσ.
2:6 τν κοπιντα γεωργν δε πρτον τν καρπν μεταλαμβάνειν.
2:7 νόει λέγω· δώσει γάρ σοι κύριος σύνεσιν ν πσιν.
2:8 μνημόνευε ησον χριστν γηγερμένον κ νεκρν, κ σπέρματος δαυίδ, κατ τ εαγγέλιόν μου·
2:9 ν κακοπαθ μέχρι δεσμν ς κακοργος, λλ λόγος το θεο ο δέδεται.
2:10 δι τοτο πάντα πομένω δι τος κλεκτούς, να κα ατο σωτηρίας τύχωσιν τς ν χριστ ησο μετ δόξης αωνίου.
2:11 πιστς λόγος· ε γρ συναπεθάνομεν, κα συζήσομεν·
2:12 ε πομένομεν, κα συμβασιλεύσομεν· ε ρνησόμεθα, κκενος ρνήσεται μς·
2:13 ε πιστομεν, κενος πιστς μένει, ρνήσασθαι γρ αυτν ο δύναται.
2:14 τατα πομίμνσκε, διαμαρτυρόμενος νώπιον το θεο μ λογομαχεν, π οδν χρήσιμον, π καταστροφ τν κουόντων.
2:15 σπούδασον σεαυτν δόκιμον παραστσαι τ θε, ργάτην νεπαίσχυντον, ρθοτομοντα τν λόγον τς ληθείας.
2:16 τς δ βεβήλους κενοφωνίας περιστασο· π πλεον γρ προκόψουσιν σεβείας,
2:17 κα λόγος ατν ς γάγγραινα νομν ξει· ν στιν μέναιος κα φίλητος,
2:18 οτινες περ τν λήθειαν στόχησαν, λέγοντες [τν] νάστασιν δη γεγονέναι, κα νατρέπουσιν τήν τινων πίστιν.
2:19 μέντοι στερες θεμέλιος το θεο στηκεν, χων τν σφραγδα ταύτην· γνω κύριος τος ντας ατο, καί, ποστήτω π δικίας πς νομάζων τ νομα κυρίου.
2:20 ν μεγάλ δ οκί οκ στιν μόνον σκεύη χρυσ κα ργυρ λλ κα ξύλινα κα στράκινα, κα μν ες τιμν δ ες τιμίαν·
2:21 ν ον τις κκαθάρ αυτν π τούτων, σται σκεος ες τιμήν, γιασμένον, εχρηστον τ δεσπότ, ες πν ργον γαθν τοιμασμένον.
2:22 τς δ νεωτερικς πιθυμίας φεγε, δίωκε δ δικαιοσύνην, πίστιν, γάπην, ερήνην μετ τν πικαλουμένων τν κύριον κ καθαρς καρδίας.
2:23 τς δ μωρς κα παιδεύτους ζητήσεις παραιτο, εδς τι γεννσιν μάχας·
2:24 δολον δ κυρίου ο δε μάχεσθαι, λλ πιον εναι πρς πάντας, διδακτικόν, νεξίκακον,
2:25 ν πραΰτητι παιδεύοντα τος ντιδιατιθεμένους, μήποτε δώ ατος θες μετάνοιαν ες πίγνωσιν ληθείας,
2:26 κα νανήψωσιν κ τς το διαβόλου παγίδος, ζωγρημένοι π ατο ες τ κείνου θέλημα.