15:1 κα εδον λλο σημεον ν τ οραν μέγα κα θαυμαστόν, γγέλους πτ χοντας πληγς πτ τς σχάτας, τι ν ατας τελέσθη θυμς το θεο.
15:2 κα εδον ς θάλασσαν αλίνην μεμιγμένην πυρί, κα τος νικντας κ το θηρίου κα κ τς εκόνος ατο κα κ το ριθμο το νόματος ατο σττας π τν θάλασσαν τν αλίνην, χοντας κιθάρας το θεο.
15:3 κα δουσιν τν δν μωϊσέως το δούλου το θεο κα τν δν το ρνίου λέγοντες, μεγάλα κα θαυμαστ τ ργα σου, κύριε θες παντοκράτωρ· δίκαιαι κα ληθινα α δοί σου, βασιλες τν θνν.
15:4 τίς ο μ φοβηθ, κύριε, κα δοξάσει τ νομά σου; τι μόνος σιος, τι πάντα τ θνη ξουσιν κα προσκυνήσουσιν νώπιόν σου, τι τ δικαιώματά σου φανερώθησαν.
15:5 κα μετ τατα εδον, κα νοίγη νας τς σκηνς το μαρτυρίου ν τ οραν,
15:6 κα ξλθον ο πτ γγελοι [ο] χοντες τς πτ πληγς κ το ναο, νδεδυμένοι λίνον καθαρν λαμπρν κα περιεζωσμένοι περ τ στήθη ζώνας χρυσς.
15:7 κα ν κ τν τεσσάρων ζων δωκεν τος πτ γγέλοις πτ φιάλας χρυσς γεμούσας το θυμο το θεο το ζντος ες τος ανας τν αώνων.
15:8 κα γεμίσθη νας καπνο κ τς δόξης το θεο κα κ τς δυνάμεως ατο, κα οδες δύνατο εσελθεν ες τν ναν χρι τελεσθσιν α πτ πληγα τν πτ γγέλων.