13:1 ν τ μέρ κείν ξελθν ησος τς οκίας κάθητο παρ τν θάλασσαν·
13:2 κα συνήχθησαν πρς ατν χλοι πολλοί, στε ατν ες πλοον μβάντα καθσθαι, κα πς χλος π τν αγιαλν εστήκει.
13:3 κα λάλησεν ατος πολλ ν παραβολας λέγων, δο ξλθεν σπείρων το σπείρειν.
13:4 κα ν τ σπείρειν ατν μν πεσεν παρ τν δόν, κα λθόντα τ πετειν κατέφαγεν ατά.
13:5 λλα δ πεσεν π τ πετρώδη που οκ εχεν γν πολλήν, κα εθέως ξανέτειλεν δι τ μ χειν βάθος γς.
13:6 λίου δ νατείλαντος καυματίσθη κα δι τ μ χειν ίζαν ξηράνθη.
13:7 λλα δ πεσεν π τς κάνθας, κα νέβησαν α κανθαι κα πνιξαν ατά.
13:8 λλα δ πεσεν π τν γν τν καλν κα δίδου καρπόν, μν κατόν, δ ξήκοντα, δ τριάκοντα.
13:10 κα προσελθόντες ο μαθητα επαν ατ, δι τί ν παραβολας λαλες ατος;
13:11 δ ποκριθες επεν ατος τι μν δέδοται γνναι τ μυστήρια τς βασιλείας τν ορανν, κείνοις δ ο δέδοται.
13:12 στις γρ χει, δοθήσεται ατ κα περισσευθήσεται· στις δ οκ χει, κα χει ρθήσεται π ατο.
13:13 δι τοτο ν παραβολας ατος λαλ, τι βλέποντες ο βλέπουσιν κα κούοντες οκ κούουσιν οδ συνίουσιν·
13:14 κα ναπληροται ατος προφητεία σαου λέγουσα, κο κούσετε κα ο μ συντε, κα βλέποντες βλέψετε κα ο μ δητε.
13:15 παχύνθη γρ καρδία το λαο τούτου, κα τος σν βαρέως κουσαν, κα τος φθαλμος ατν κάμμυσαν· μήποτε δωσιν τος φθαλμος κα τος σν κούσωσιν κα τ καρδί συνσιν κα πιστρέψωσιν, κα άσομαι ατούς.
13:16 μν δ μακάριοι ο φθαλμο τι βλέπουσιν, κα τ τα μν τι κούουσιν.
13:17 μν γρ λέγω μν τι πολλο προφται κα δίκαιοι πεθύμησαν δεν βλέπετε κα οκ εδαν, κα κοσαι κούετε κα οκ κουσαν.
13:18 μες ον κούσατε τν παραβολν το σπείραντος.
13:19 παντς κούοντος τν λόγον τς βασιλείας κα μ συνιέντος, ρχεται πονηρς κα ρπάζει τ σπαρμένον ν τ καρδί ατο· οτός στιν παρ τν δν σπαρείς.
13:20 δ π τ πετρώδη σπαρείς, οτός στιν τν λόγον κούων κα εθς μετ χαρς λαμβάνων ατόν·
13:21 οκ χει δ ίζαν ν αυτ λλ πρόσκαιρός στιν, γενομένης δ θλίψεως διωγμο δι τν λόγον εθς σκανδαλίζεται.
13:22 δ ες τς κάνθας σπαρείς, οτός στιν τν λόγον κούων κα μέριμνα το ανος κα πάτη το πλούτου συμπνίγει τν λόγον, κα καρπος γίνεται.
13:23 δ π τν καλν γν σπαρείς, οτός στιν τν λόγον κούων κα συνιείς, ς δ καρποφορε κα ποιε μν κατόν, δ ξήκοντα, δ τριάκοντα.
13:24 λλην παραβολν παρέθηκεν ατος λέγων, μοιώθη βασιλεία τν ορανν νθρώπ σπείραντι καλν σπέρμα ν τ γρ ατο.
13:25 ν δ τ καθεύδειν τος νθρώπους λθεν ατο χθρς κα πέσπειρεν ζιζάνια ν μέσον το σίτου κα πλθεν.
13:26 τε δ βλάστησεν χόρτος κα καρπν ποίησεν, τότε φάνη κα τ ζιζάνια.
13:27 προσελθόντες δ ο δολοι το οκοδεσπότου επον ατ, κύριε, οχ καλν σπέρμα σπειρας ν τ σ γρ; πόθεν ον χει ζιζάνια;
13:28 δ φη ατος, χθρς νθρωπος τοτο ποίησεν. ο δ δολοι λέγουσιν ατ, θέλεις ον πελθόντες συλλέξωμεν ατά;
13:29 δέ φησιν, ο, μήποτε συλλέγοντες τ ζιζάνια κριζώσητε μα ατος τν στον.
13:30 φετε συναυξάνεσθαι μφότερα ως το θερισμο· κα ν καιρ το θερισμο ρ τος θεριστας, συλλέξατε πρτον τ ζιζάνια κα δήσατε ατ ες δέσμας πρς τ κατακασαι ατά, τν δ στον συναγάγετε ες τν ποθήκην μου.
13:31 λλην παραβολν παρέθηκεν ατος λέγων, μοία στν βασιλεία τν ορανν κόκκ σινάπεως, ν λαβν νθρωπος σπειρεν ν τ γρ ατο·
13:32 μικρότερον μέν στιν πάντων τν σπερμάτων, ταν δ αξηθ μεζον τν λαχάνων στν κα γίνεται δένδρον, στε λθεν τ πετειν το ορανο κα κατασκηνον ν τος κλάδοις ατο.
13:33 λλην παραβολν λάλησεν ατος· μοία στν βασιλεία τν ορανν ζύμ, ν λαβοσα γυν νέκρυψεν ες λεύρου σάτα τρία ως ο ζυμώθη λον.
13:34 τατα πάντα λάλησεν ησος ν παραβολας τος χλοις, κα χωρς παραβολς οδν λάλει ατος·
13:35 πως πληρωθ τ ηθν δι το προφήτου λέγοντος, νοίξω ν παραβολας τ στόμα μου, ρεύξομαι κεκρυμμένα π καταβολς [κόσμου].
13:36 τότε φες τος χλους λθεν ες τν οκίαν. κα προσλθον ατ ο μαθητα ατο λέγοντες, διασάφησον μν τν παραβολν τν ζιζανίων το γρο.
13:37 δ ποκριθες επεν, σπείρων τ καλν σπέρμα στν υς το νθρώπου·
13:38 δ γρός στιν κόσμος· τ δ καλν σπέρμα, οτοί εσιν ο υο τς βασιλείας· τ δ ζιζάνιά εσιν ο υο το πονηρο,
13:39 δ χθρς σπείρας ατά στιν διάβολος· δ θερισμς συντέλεια ανός στιν, ο δ θεριστα γγελοί εσιν.
13:40 σπερ ον συλλέγεται τ ζιζάνια κα πυρ [κατα]καίεται, οτως σται ν τ συντελεί το ανος·
13:41 ποστελε υς το νθρώπου τος γγέλους ατο, κα συλλέξουσιν κ τς βασιλείας ατο πάντα τ σκάνδαλα κα τος ποιοντας τν νομίαν,
13:42 κα βαλοσιν ατος ες τν κάμινον το πυρός· κε σται κλαυθμς κα βρυγμς τν δόντων.
13:43 τότε ο δίκαιοι κλάμψουσιν ς λιος ν τ βασιλεί το πατρς ατν. χων τα κουέτω.
13:44 μοία στν βασιλεία τν ορανν θησαυρ κεκρυμμέν ν τ γρ, ν ερν νθρωπος κρυψεν, κα π τς χαρς ατο πάγει κα πωλε πάντα σα χει κα γοράζει τν γρν κενον.
13:45 πάλιν μοία στν βασιλεία τν ορανν νθρώπ μπόρ ζητοντι καλος μαργαρίτας·
13:46 ερν δ να πολύτιμον μαργαρίτην πελθν πέπρακεν πάντα σα εχεν κα γόρασεν ατόν.
13:47 πάλιν μοία στν βασιλεία τν ορανν σαγήν βληθείσ ες τν θάλασσαν κα κ παντς γένους συναγαγούσ·
13:48 ν τε πληρώθη ναβιβάσαντες π τν αγιαλν κα καθίσαντες συνέλεξαν τ καλ ες γγη, τ δ σαπρ ξω βαλον.
13:49 οτως σται ν τ συντελεί το ανος· ξελεύσονται ο γγελοι κα φοριοσιν τος πονηρος κ μέσου τν δικαίων
13:50 κα βαλοσιν ατος ες τν κάμινον το πυρός· κε σται κλαυθμς κα βρυγμς τν δόντων.
13:51 συνήκατε τατα πάντα; λέγουσιν ατ, ναί.
13:52 δ επεν ατος, δι τοτο πς γραμματες μαθητευθες τ βασιλεί τν ορανν μοιός στιν νθρώπ οκοδεσπότ στις κβάλλει κ το θησαυρο ατο καιν κα παλαιά.
13:53 κα γένετο τε τέλεσεν ησος τς παραβολς ταύτας, μετρεν κεθεν.
13:54 κα λθν ες τν πατρίδα ατο δίδασκεν ατος ν τ συναγωγ ατν, στε κπλήσσεσθαι ατος κα λέγειν, πόθεν τούτ σοφία ατη κα α δυνάμεις;
13:55 οχ οτός στιν το τέκτονος υός; οχ μήτηρ ατο λέγεται μαριμ κα ο δελφο ατο άκωβος κα ωσφ κα σίμων κα ούδας;
13:56 κα α δελφα ατο οχ πσαι πρς μς εσιν; πόθεν ον τούτ τατα πάντα;
13:57 κα σκανδαλίζοντο ν ατ. δ ησος επεν ατος, οκ στιν προφήτης τιμος ε μ ν τ πατρίδι κα ν τ οκί ατο.
13:58 κα οκ ποίησεν κε δυνάμεις πολλς δι τν πιστίαν ατν.