12:1 κα ρξατο ατος ν παραβολας λαλεν, μπελνα νθρωπος φύτευσεν, κα περιέθηκεν φραγμν κα ρυξεν πολήνιον κα κοδόμησεν πύργον, κα ξέδετο ατν γεωργος, κα πεδήμησεν.
12:2 κα πέστειλεν πρς τος γεωργος τ καιρ δολον, να παρ τν γεωργν λάβ π τν καρπν το μπελνος·
12:3 κα λαβόντες ατν δειραν κα πέστειλαν κενόν.
12:4 κα πάλιν πέστειλεν πρς ατος λλον δολον· κκενον κεφαλίωσαν κα τίμασαν.
12:5 κα λλον πέστειλεν, κκενον πέκτειναν, κα πολλος λλους, ος μν δέροντες ος δ ποκτέννοντες.
12:6 τι να εχεν, υν γαπητόν· πέστειλεν ατν σχατον πρς ατος λέγων τι ντραπήσονται τν υόν μου.
12:7 κενοι δ ο γεωργο πρς αυτος επαν τι οτός στιν κληρονόμος· δετε ποκτείνωμεν ατόν, κα μν σται κληρονομία.
12:8 κα λαβόντες πέκτειναν ατόν, κα ξέβαλον ατν ξω το μπελνος.
12:9 τί [ον] ποιήσει κύριος το μπελνος; λεύσεται κα πολέσει τος γεωργούς, κα δώσει τν μπελνα λλοις.
12:10 οδ τν γραφν ταύτην νέγνωτε, λίθον ν πεδοκίμασαν ο οκοδομοντες, οτος γενήθη ες κεφαλν γωνίας·
12:11 παρ κυρίου γένετο ατη, κα στιν θαυμαστ ν φθαλμος μν;
12:12 κα ζήτουν ατν κρατσαι, κα φοβήθησαν τν χλον, γνωσαν γρ τι πρς ατος τν παραβολν επεν. κα φέντες ατν πλθον.
12:13 κα ποστέλλουσιν πρς ατόν τινας τν φαρισαίων κα τν ρδιανν να ατν γρεύσωσιν λόγ.
12:14 κα λθόντες λέγουσιν ατ, διδάσκαλε, οδαμεν τι ληθς ε κα ο μέλει σοι περ οδενός, ο γρ βλέπεις ες πρόσωπον νθρώπων, λλ π ληθείας τν δν το θεο διδάσκεις· ξεστιν δοναι κνσον καίσαρι ο; δμεν μ δμεν;
12:15 δ εδς ατν τν πόκρισιν επεν ατος, τί με πειράζετε; φέρετέ μοι δηνάριον να δω.
12:16 ο δ νεγκαν. κα λέγει ατος, τίνος εκν ατη κα πιγραφή; ο δ επαν ατ, καίσαρος.
12:17 δ ησος επεν ατος, τ καίσαρος πόδοτε καίσαρι κα τ το θεο τ θε. κα ξεθαύμαζον π ατ.
12:18 κα ρχονται σαδδουκαοι πρς ατόν, οτινες λέγουσιν νάστασιν μ εναι, κα πηρώτων ατν λέγοντες,
12:19 διδάσκαλε, μωϊσς γραψεν μν τι άν τινος δελφς ποθάν κα καταλίπ γυνακα κα μ φ τέκνον, να λάβ δελφς ατο τν γυνακα κα ξαναστήσ σπέρμα τ δελφ ατο.
12:20 πτ δελφο σαν· κα πρτος λαβεν γυνακα, κα ποθνσκων οκ φκεν σπέρμα·
12:21 κα δεύτερος λαβεν ατήν, κα πέθανεν μ καταλιπν σπέρμα· κα τρίτος σαύτως·
12:22 κα ο πτ οκ φκαν σπέρμα. σχατον πάντων κα γυν πέθανεν.
12:23 ν τ ναστάσει [, ταν ναστσιν,] τίνος ατν σται γυνή; ο γρ πτ σχον ατν γυνακα.
12:24 φη ατος ησος, ο δι τοτο πλανσθε μ εδότες τς γραφς μηδ τν δύναμιν το θεο;
12:25 ταν γρ κ νεκρν ναστσιν, οτε γαμοσιν οτε γαμίζονται, λλ εσν ς γγελοι ν τος ορανος.
12:26 περ δ τν νεκρν τι γείρονται οκ νέγνωτε ν τ βίβλ μωϊσέως π το βάτου πς επεν ατ θες λέγων, γ θες βραμ κα [] θες σακ κα [] θες ακώβ;
12:27 οκ στιν θες νεκρν λλ ζώντων· πολ πλανσθε.
12:28 κα προσελθν ες τν γραμματέων κούσας ατν συζητούντων, δν τι καλς πεκρίθη ατος, πηρώτησεν ατόν, ποία στν ντολ πρώτη πάντων;
12:29 πεκρίθη ησος τι πρώτη στίν, κουε, σραήλ, κύριος θες μν κύριος ες στιν,
12:30 κα γαπήσεις κύριον τν θεόν σου ξ λης τς καρδίας σου κα ξ λης τς ψυχς σου κα ξ λης τς διανοίας σου κα ξ λης τς σχύος σου.
12:31 δευτέρα ατη, γαπήσεις τν πλησίον σου ς σεαυτόν. μείζων τούτων λλη ντολ οκ στιν.
12:32 κα επεν ατ γραμματεύς, καλς, διδάσκαλε, π ληθείας επες τι ες στιν κα οκ στιν λλος πλν ατο·
12:33 κα τ γαπν ατν ξ λης τς καρδίας κα ξ λης τς συνέσεως κα ξ λης τς σχύος κα τ γαπν τν πλησίον ς αυτν περισσότερόν στιν πάντων τν λοκαυτωμάτων κα θυσιν.
12:34 κα ησος δν [ατν] τι νουνεχς πεκρίθη επεν ατ, ο μακρν ε π τς βασιλείας το θεο. κα οδες οκέτι τόλμα ατν περωτσαι.
12:35 κα ποκριθες ησος λεγεν διδάσκων ν τ ερ, πς λέγουσιν ο γραμματες τι χριστς υς δαυίδ στιν;
12:36 ατς δαυδ επεν ν τ πνεύματι τ γί, επεν κύριος τ κυρί μου, κάθου κ δεξιν μου ως ν θ τος χθρούς σου ποκάτω τν ποδν σου.
12:37 ατς δαυδ λέγει ατν κύριον, κα πόθεν ατο στιν υός; κα [] πολς χλος κουεν ατο δέως.
12:38 κα ν τ διδαχ ατο λεγεν, βλέπετε π τν γραμματέων τν θελόντων ν στολας περιπατεν κα σπασμος ν τας γορας
12:39 κα πρωτοκαθεδρίας ν τας συναγωγας κα πρωτοκλισίας ν τος δείπνοις·
12:40 ο κατεσθίοντες τς οκίας τν χηρν κα προφάσει μακρ προσευχόμενοι, οτοι λήμψονται περισσότερον κρίμα.
12:41 κα καθίσας κατέναντι το γαζοφυλακίου θεώρει πς χλος βάλλει χαλκν ες τ γαζοφυλάκιον· κα πολλο πλούσιοι βαλλον πολλά·
12:42 κα λθοσα μία χήρα πτωχ βαλεν λεπτ δύο, στιν κοδράντης.
12:43 κα προσκαλεσάμενος τος μαθητς ατο επεν ατος, μν λέγω μν τι χήρα ατη πτωχ πλεον πάντων βαλεν τν βαλλόντων ες τ γαζοφυλάκιον·
12:44 πάντες γρ κ το περισσεύοντος ατος βαλον, ατη δ κ τς στερήσεως ατς πάντα σα εχεν βαλεν, λον τν βίον ατς.