9:1 κα λεγεν ατος, μν λέγω μν τι εσίν τινες δε τν στηκότων οτινες ο μ γεύσωνται θανάτου ως ν δωσιν τν βασιλείαν το θεο ληλυθυαν ν δυνάμει.
9:2 κα μετ μέρας ξ παραλαμβάνει ησος τν πέτρον κα τν άκωβον κα τν ωάννην, κα ναφέρει ατος ες ρος ψηλν κατ δίαν μόνους. κα μετεμορφώθη μπροσθεν ατν,
9:3 κα τ μάτια ατο γένετο στίλβοντα λευκ λίαν οα γναφες π τς γς ο δύναται οτως λευκναι.
9:4 κα φθη ατος λίας σν μωϊσε, κα σαν συλλαλοντες τ ησο.
9:5 κα ποκριθες πέτρος λέγει τ ησο, αββί, καλόν στιν μς δε εναι, κα ποιήσωμεν τρες σκηνάς, σο μίαν κα μωϊσε μίαν κα λί μίαν.
9:6 ο γρ δει τί ποκριθ, κφοβοι γρ γένοντο.
9:7 κα γένετο νεφέλη πισκιάζουσα ατος, κα γένετο φων κ τς νεφέλης, οτός στιν υός μου γαπητός, κούετε ατο.
9:8 κα ξάπινα περιβλεψάμενοι οκέτι οδένα εδον λλ τν ησον μόνον μεθ αυτν.
9:9 κα καταβαινόντων ατν κ το ρους διεστείλατο ατος να μηδεν εδον διηγήσωνται, ε μ ταν υς το νθρώπου κ νεκρν ναστ.
9:10 κα τν λόγον κράτησαν πρς αυτος συζητοντες τί στιν τ κ νεκρν ναστναι.
9:11 κα πηρώτων ατν λέγοντες, τι λέγουσιν ο γραμματες τι λίαν δε λθεν πρτον;
9:12 δ φη ατος, λίας μν λθν πρτον ποκαθιστάνει πάντα, κα πς γέγραπται π τν υν το νθρώπου να πολλ πάθ κα ξουδενηθ;
9:13 λλ λέγω μν τι κα λίας λήλυθεν, κα ποίησαν ατ σα θελον, καθς γέγραπται π ατόν.
9:14 κα λθόντες πρς τος μαθητς εδον χλον πολν περ ατος κα γραμματες συζητοντας πρς ατούς.
9:15 κα εθς πς χλος δόντες ατν ξεθαμβήθησαν, κα προστρέχοντες σπάζοντο ατόν.
9:16 κα πηρώτησεν ατούς, τί συζητετε πρς ατούς;
9:17 κα πεκρίθη ατ ες κ το χλου, διδάσκαλε, νεγκα τν υόν μου πρς σέ, χοντα πνεμα λαλον·
9:18 κα που ν ατν καταλάβ ήσσει ατόν, κα φρίζει κα τρίζει τος δόντας κα ξηραίνεται· κα επα τος μαθητας σου να ατ κβάλωσιν, κα οκ σχυσαν.
9:19 δ ποκριθες ατος λέγει, γενε πιστος, ως πότε πρς μς σομαι; ως πότε νέξομαι μν; φέρετε ατν πρός με.
9:20 κα νεγκαν ατν πρς ατόν. κα δν ατν τ πνεμα εθς συνεσπάραξεν ατόν, κα πεσν π τς γς κυλίετο φρίζων.
9:21 κα πηρώτησεν τν πατέρα ατο, πόσος χρόνος στν ς τοτο γέγονεν ατ; δ επεν, κ παιδιόθεν·
9:22 κα πολλάκις κα ες πρ ατν βαλεν κα ες δατα να πολέσ ατόν· λλ ε τι δύν, βοήθησον μν σπλαγχνισθες φ μς.
9:23 δ ησος επεν ατ, τ ε δύν _ πάντα δυνατ τ πιστεύοντι.
9:24 εθς κράξας πατρ το παιδίου λεγεν, πιστεύω· βοήθει μου τ πιστί.
9:25 δν δ ησος τι πισυντρέχει χλος πετίμησεν τ πνεύματι τ καθάρτ λέγων ατ, τ λαλον κα κωφν πνεμα, γ πιτάσσω σοι, ξελθε ξ ατο κα μηκέτι εσέλθς ες ατόν.
9:26 κα κράξας κα πολλ σπαράξας ξλθεν· κα γένετο σε νεκρός, στε τος πολλος λέγειν τι πέθανεν.
9:27 δ ησος κρατήσας τς χειρς ατο γειρεν ατόν, κα νέστη.
9:28 κα εσελθόντος ατο ες οκον ο μαθητα ατο κατ δίαν πηρώτων ατόν, τι μες οκ δυνήθημεν κβαλεν ατό;
9:29 κα επεν ατος, τοτο τ γένος ν οδεν δύναται ξελθεν ε μ ν προσευχ.
9:30 κκεθεν ξελθόντες παρεπορεύοντο δι τς γαλιλαίας, κα οκ θελεν να τις γνο·
9:31 δίδασκεν γρ τος μαθητς ατο κα λεγεν ατος τι υς το νθρώπου παραδίδοται ες χερας νθρώπων, κα ποκτενοσιν ατόν, κα ποκτανθες μετ τρες μέρας ναστήσεται.
9:32 ο δ γνόουν τ μα, κα φοβοντο ατν περωτσαι.
9:33 κα λθον ες καφαρναούμ. κα ν τ οκί γενόμενος πηρώτα ατούς, τί ν τ δ διελογίζεσθε;
9:34 ο δ σιώπων, πρς λλήλους γρ διελέχθησαν ν τ δ τίς μείζων.
9:35 κα καθίσας φώνησεν τος δώδεκα κα λέγει ατος, ε τις θέλει πρτος εναι σται πάντων σχατος κα πάντων διάκονος.
9:36 κα λαβν παιδίον στησεν ατ ν μέσ ατν κα ναγκαλισάμενος ατ επεν ατος,
9:37 ς ν ν τν τοιούτων παιδίων δέξηται π τ νόματί μου, μ δέχεται· κα ς ν μ δέχηται, οκ μ δέχεται λλ τν ποστείλαντά με.
9:38 φη ατ ωάννης, διδάσκαλε, εδομέν τινα ν τ νόματί σου κβάλλοντα δαιμόνια, κα κωλύομεν ατόν, τι οκ κολούθει μν.
9:39 δ ησος επεν, μ κωλύετε ατόν, οδες γάρ στιν ς ποιήσει δύναμιν π τ νόματί μου κα δυνήσεται ταχ κακολογσαί με·
9:40 ς γρ οκ στιν καθ μν, πρ μν στιν.
9:41 ς γρ ν ποτίσ μς ποτήριον δατος ν νόματι τι χριστο στε, μν λέγω μν τι ο μ πολέσ τν μισθν ατο.
9:42 κα ς ν σκανδαλίσ να τν μικρν τούτων τν πιστευόντων [ες μέ], καλόν στιν ατ μλλον ε περίκειται μύλος νικς περ τν τράχηλον ατο κα βέβληται ες τν θάλασσαν.
9:43 κα ν σκανδαλίζ σε χείρ σου, πόκοψον ατήν· καλόν στίν σε κυλλν εσελθεν ες τν ζων τς δύο χερας χοντα πελθεν ες τν γέενναν, ες τ πρ τ σβεστον.
9:45 κα ν πούς σου σκανδαλίζ σε, πόκοψον ατόν· καλόν στίν σε εσελθεν ες τν ζων χωλν τος δύο πόδας χοντα βληθναι ες τν γέενναν.
9:47 κα ν φθαλμός σου σκανδαλίζ σε, κβαλε ατόν· καλόν σέ στιν μονόφθαλμον εσελθεν ες τν βασιλείαν το θεο δύο φθαλμος χοντα βληθναι ες τν γέενναν,
9:48 που σκώληξ ατν ο τελευτ κα τ πρ ο σβέννυται·
9:50 καλν τ λας· ν δ τ λας ναλον γένηται, ν τίνι ατ ρτύσετε; χετε ν αυτος λα, κα ερηνεύετε ν λλήλοις.